Κατηγορία: Ψυχολογία
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Συναισθήματα: γιατί είναι τόσο σημαντικά στη ζωή μας, γιατί επικρατούν τα "αρνητικά" και πώς να πάμε πέρα από αυτά

MATIE
(βουδιστής μοναχός): Οι ειδικοί στην εξέλιξη εξηγούν ότι τα συναισθήματα είναι χρήσιμα για την επιβίωση και τη ρύθμιση των βασικών δραστηριοτήτων της ζωής – αναπαραγωγή, προστασία των αγαπημένων μας, σχέσεις ανάμεσα στα άτομα, αντιμετώπιση θηρευτών, και ούτω καθεξής.

Η τελειομανία στους νέους: γιατί αυξάνεται, ποιες είναι οι σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και πώς αντιμετωπίζεται

Σύμφωνα με έρευνες, τα τελευταία τριάντα χρόνια η τελειομανία στις νεότερες γενιές έχει αυξηθεί δραματικά. Δεν πρόκειται απλώς για μια τάση να θέλουν «το καλύτερο». Η σύγχρονη τελειομανία είναι μια ψυχολογική παγίδα που δημιουργεί τεράστια πίεση, άγχος και φόβο αποτυχίας, και έχει πλέον αναγνωριστεί ως σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας για την ψυχική υγεία των νέων.

Αν θέλετε κάτι να αλλάξει πρέπει πρώτα να αλλάξετε εσείς - αλλά γιατί είναι τόσο δύσκολο;

Στα ψυχιατρεία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την αλλαγή και έχουν αναπτύξει τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να αποδράσουν από αυτή.

Πώς το έξω αντικατοπτρίζει το μέσα - 5 ανατρεπτικές συμβουλές για μεγάλες εσωτερικές αλλαγές

Όταν έρχεται η στιγμή στη ζωή μας που λέμε «δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο έτσι, πρέπει ν’ αλλάξω», μπαίνουμε στη φάση της δεκτικότητας. Δηλαδή, είμαστε πλέον έτοιμοι να ακούσουμε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, και άλλος τρόπος σκέψης και ύπαρξης, που είναι πιο λειτουργικός για εμάς.

Η πιο γρήγορη διαδρομή προς την ηρεμία: τι συμβαίνει όταν σταματάς να χρειάζεσαι να έχεις δίκιο

Είστε το κέντρο του σύμπαντος που δημιουργείτε με τη σκέψη σας λεπτό προς λεπτό. Αν δεν σας αρέσει το δημιούργημά σας, επιλέξτε να το αλλάξετε ξεκινώντας τη δουλειά από μέσα προς τα έξω.

Και αν τελικά δεν φταίει κανείς; - Η μεγάλη αλήθεια πίσω από το "ουδείς εκών κακός"

Όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας μπαίνουμε στο ρόλο του θύματος και νιώθουμε αδικημένοι από ανθρώπους ή καταστάσεις. Για μερικούς αυτός ο ρόλος αποτελεί και έναν τρόπο αυτοπροσδιορισμού: πείθουν τον εαυτό τους ότι είναι θύματα και αντλούν την αίσθηση της ταυτότητάς τους από κάποια βιώματα.

Τίποτα δεν αλλάζει μέχρι να αλλάξουμε εμείς

Οι έρευνες έχουν δείξει εδώ και δεκαετίες ότι το στρες μάς κάνει πιο ευπαθείς σε αρρώστιες. Παρ' όλα αυτά, συχνά μιλάμε για το στρες σαν να είναι κάτι που μας "συμβαίνει".

Γιατί θέλουμε ό,τι θέλουν οι άλλοι και κυνηγάμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε

Όλοι έχουμε ακούσει την ιστορία για τον βασιλιά που παρήγγειλε νέα ρούχα στον πιο διάσημο ράφτη στο βασίλειο. Ο ράφτης όμως δεν μπορούσε να έχει έτοιμα εγκαίρως τα ρούχα.

Οι σκέψεις είναι σαν τα όνειρα: σε επηρεάζουν όσο νομίζεις ότι είναι αληθινές

Ένας από τους ευκολότερους τρόπους για να κατανοήσεις πόσο αβλαβής είναι η διαδικασία της σκέψης σου και για να αποστασιοποιηθείς κάπως από αυτήν, είναι να τη συγκρίνεις με τα όνειρα.

Γιατί οι άνθρωποι που έχουν υποστεί τραύμα δεν νιώθουν ασφαλείς μέσα στο σώμα τους

Ο Bessel van der Kolk, M.D., ψυχίατρος, κλινικός ιατρός, ερευνητής, δάσκαλος και συναρπαστικός ομιλητής, μελετά τη διαταραχή μετατραυματικού στρες από τη δεκαετία του ‘70.

Πώς να επανασυνδεθούμε με τον αυθεντικό μας εαυτό

Ανάμεσα στις πολλές ικανότητες που έχετε ως ανθρώπινο ον, είναι και η ικανότητά σας να βάζετε το μυαλό σας σε αργή κίνηση, να πατήσετε το κουμπάκι της επιβράδυνσης του εγκεφάλου σας, που θα τον θέσει σε ένα σταθερό και αργό ρυθμό και θα σας επιτρέψει να ακούσετε αυτά που σκέφτεστε και να τα καταγράψετε.

Γιατί το να επιζητάς την εκτίμηση των άλλων είναι σαν να είσαι εθισμένος σε ναρκωτικό

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό που αποκαλούμε αυτοεκτίμηση, επειδή σε όλη τους τη ζωή κυνηγούν τις εκδοχές άλλων ανθρώπων περί εκτίμησης - κυνηγούν δηλαδή εξωτερικές πηγές εκτίμησης.

Το στίγμα της ψυχικής ασθένειας

Ένας στους πέντε ενήλικες στις ΗΠΑ -περίπου 47,6 εκατομμύρια άνθρωποι- πάσχουν από κάποια ψυχική ασθένεια. 
Λιγότεροι από τους μισούς αναζητούν θεραπεία. Και αυτοί περιμένουν συχνά μια δεκαετία ή και περισσότερο για να ζητήσουν βοήθεια.