Κατηγορία: Πνευματική Ψυχολογία
Είμαι λάτρης αυτού που υπάρχει, όχι επειδή είμαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά επειδή το να διαφωνώ με την πραγματικότητα πονάει. Όταν διαφωνώ μαζί της, χάνω μέσα μου. Χάνω την επαφή με το χώρο μέσα μου, που είναι το σπίτι μου.
Ο περισσότερος κόσμος έχει μάθει να αντιλαμβάνεται την αυτογνωσία ως τη γνώση του περιεχομένου του νου του. "Γνωρίζω τον εαυτό μου" για τους περισσότερους σημαίνει "ξέρω σε τι πιστεύω, ξέρω με τι συμφωνώ και με τι διαφωνώ, ξέρω τι μου αρέσει και τι όχι, κ.τ.λ".
Υπάρχουν αρκετά πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς για να απελευθερωθεί από την τυραννία του Εγώ:
Ένα από τα πιο σημαντικά νοητικά πρότυπα που θα πρέπει να καταλύσετε είναι αυτό της ακύρωσης, της υποτίμησης, ή του περιορισμού του εαυτού σας με οποιονδήποτε τρόπο.
Το να πιστεύει κανείς ότι η επίγνωση (ή συνειδητότητα) βρίσκεται μέσα στο ανθρώπινο σώμα και περιορίζεται από αυτό, είναι σαν να πιστεύει ότι η Γη είναι επίπεδη και ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη Γη.
Όταν έχεις επίγνωση ότι σκέφτεσαι, αυτή η επίγνωση δεν είναι μέρος της σκέψης. Είναι μια διαφορετική διάσταση της συνειδητότητας.
Όταν ξέρεις τι είσαι, ξέρεις ότι δεν είσαι ποτέ το "εσύ" που λένε οι άλλοι απευθυνόμενοι σε σένα.
Αν η εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας και την αξία του καθορίζεται από το τι σκέφτονται οι άλλοι για σας, αυτή είναι η χειρότερη μορφή φυλάκισης που μπορεί κανείς να διανοηθεί. Ο τρόπος να βγείτε απ’ αυτή τη φυλακή είναι να σταματήσετε να επηρεάζεστε από τις πράξεις των άλλων απέναντί σας.
Ο Νισαργκαντάττα απαντάει στην ερώτηση: "Πώς να ξεδιαλύνω μέσα μου το μπέρδεμα με τις επιθυμίες και τους φόβους που υφίσταται σε ασυνείδητο επίπεδο;"
Ο άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει χωρίς όρους όταν φτάσει στο σημείο να νιώθει απόλυτη εσωτερική ασφάλεια. Τότε μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του χωρίς να αισθάνεται άγχος ή φόβο. Και τότε δεν θα κάνει συμβιβασμούς με τη ζωή, την ηθική του ή τις αξίες του. Γιατί συμβιβασμούς κάνει ο ανασφαλής, αυτός που νιώθει ότι κινδυνεύει.
Σε ένα αφυπνισμένο ον, δεν είναι ότι σταματάνε να εμφανίζονται τα συναισθήματα και τα διάφορα φαινόμενα του νου.
Η προσοχή σου πρέπει να μετατοπιστεί από τη θέση του ατομικού "εγώ" στη θέση του παρατηρητή, που παρατηρεί αυθόρμητα την έκφραση του μορφοποιημένου κόσμου.
Μη χρησιμοποιείς την αυτογνωσία ως παυσίπονο για να νιώσεις αμέσως καλύτερα. Η αυτογνωσία σε βοηθάει να αφυπνιστείς και να γνωρίσεις τι είσαι πραγματικά.
Πρέπει να διαλυθεί το εγώ; Όχι. Για να διαλυθεί ένα εγώ πρέπει πρώτα να υπάρχει.
Έχουμε συνηθίσει να αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ως ένα ατομικό και ξεχωριστό Εγώ - με την ιστορία της ζωής μας, την ταυτότητά μας και την εικόνα του σώματός μας. Έχουμε ταυτίσει τη λέξη "άνθρωπος" με αυτό το κατασκεύασμα.