Κατηγορία: Πνευματική Ψυχολογία
Αν κάποιος θέλει πραγματικά να μάθει τι είναι ο νους, το σώμα και ο κόσμος, πρέπει πρώτα να γνωρίσει τη φύση της συνειδητότητας. Η επιστήμη της συνειδητότητας είναι πιο θεμελιώδης από τις επιστήμες της φυσικής, της ψυχολογίας, της βιολογίας και της χημείας.
Όσο περισσότερο φόβο έχουμε μέσα μας, τόσο περισσότερα αρνητικά συναισθήματα βιώνουμε - πόνο, θλίψη, αδικία, ζήλια, θυμό ή ενοχές.
Με πρακτικούς όρους, η ενσυνειδητότητα είναι ένας τρόπος να παρακολουθείς τον εαυτό σου χωρίς να τον κατηγορείς και να τον κρίνεις.
Η μεγαλύτερη πρόκλησή μας σ’ αυτή τη φυσική διάσταση είναι να θυμόμαστε και να βιώνουμε τη φύση της συνειδητότητάς μας, έτσι όπως ήταν πριν ταυτιστούμε με το σώμα και το νου.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να χάσουμε την επαφή με την πραγματικότητα, δηλαδή με το παρόν. Οι σκέψεις, η φαντασία, οι αναμνήσεις, τα σενάρια, οι υποθέσεις, όλα αυτά αποσπούν την προσοχή μας από τις εμπειρίες που έχει το σώμα μας στο παρόν και την παρασέρνουν μέσα σε εικονικές πραγματικότητες.
Έχει μεγάλη σημασία να καλλιεργούμε την ειρήνη, την ηρεμία και την αταραξία στις σκέψεις, στα λόγια και στις πράξεις μας. Για ποιον λόγο; Επειδή η αληθινή μας φύση είναι η ειρήνη. Όταν δεν είμαστε ειρηνικοί και ήρεμοι, δεν είμαστε σε επαφή με την αληθινή μας φύση.
Όταν αρχίζεις να αφυπνίζεσαι είναι φυσιολογικό να θέλεις να μοιραστείς τη συνειδητοποίησή σου με άλλους ανθρώπους. Αλλά, γενικά, είναι κάπως πρώιμο να μιλάς στους άλλους γι' αυτά τα θέματα αν τα έχεις διαβάσει μόνο σε κάποια βιβλία και δεν τα έχεις βιώσει.
Λέει κάποιος: "Βοήθησέ με Μούτζι, ο νους μου με ταλαιπωρεί! Δεν θέλω να πιστεύω άλλο τις σκέψεις μου!". Αυτό το άτομο φαίνεται να ποθεί πολύ την απελευθέρωση. Αλλά υπάρχει πραγματικά το "άτομο";
1. Η επίγνωση είναι κάτι που υπάρχει αβίαστα κάθε στιγμή, δεν είναι επίδραση συσσωρευμένων αναμνήσεων για προστασία του "εγώ".
2. Η επίγνωση δεν είναι απόφαση, ούτε αποτέλεσμα θέλησης.
Η κατανόηση της φύσης του Εαυτού είναι μια προοδευτική διαδικασία και περνάει μέσα από την κατανόηση της φύσης του εγώ. Το εγώ δεν είναι εχθρός για να του επιτεθείς και να το νικήσεις. Διαλύεται με τη συμπονετική κατανόηση.
Ο νους σου μπορεί να λέει το εξής: "Δεν μπορώ να ασχολούμαι με την πνευματική αφύπνιση όταν στον κόσμο γίνονται ακόμα πόλεμοι, γενοκτονίες, δολοφονίες και άλλα απάνθρωπα πράγματα. Γι' αυτό θα συνεχίσω να ζω ασυνείδητα."
Μπορείτε να ξεπεράσετε αυτή την εγωιστική ανάγκη να λέτε πάντα "προσέξτε με, κοιτάξτε πόσο σημαντικός είμαι"; Εννοώ, δεν έχει αυξηθεί αυτό πολύ τελευταία, με όλες αυτές τις εκπομπές στην τηλεόραση;
Και μόνο το να παρατηρήσει κάποιος ότι οι σκέψεις εμφανίζονται πάντα στο παρόν, είναι ένα μεγάλο βήμα προς την απελευθέρωση από τον ανεπίγνωστο προγραμματισμό.
Το να ελευθερωθείς από το Εγώ δεν είναι στην πραγματικότητα μεγάλη δουλειά, αλλά πολύ μικρή. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να έχεις επίγνωση των σκέψεων και συναισθημάτων σου καθώς εμφανίζονται. Αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι που "κάνεις", αλλά κάτι που "βλέπεις".
Μπορεί να έχεις την εντύπωση ότι έχεις μεγάλη απόσταση ακόμα να διανύσεις στο δρόμο της αυτογνωσίας, αλλά αυτό οφείλεται στο ότι χρησιμοποιείς τον νου σου για να γνωρίσεις τι είσαι.
.jpg)
