Φανταστείτε την εξής σκηνή: είστε συνοδηγός σε ένα παλιό αυτοκίνητο μικρού κυβισμού που οδηγεί ένας φίλος σας. Το αυτοκίνητο δεν είναι φτιαγμένο για μεγάλες ταχύτητες, ούτε για άνετα ταξίδια. Καθώς οδηγεί ο φίλος σας στην εθνική, εσείς του λέτε "μην πας τόσο αργά", ή όταν πατάει μια λακκούβα τού λέτε "δεν γίνεται να μην τραντάζεται τόσο πολύ το αυτοκίνητο;".
Κάθε προσδοκία αποτελεί πιθανή αιτία δυστυχίας και πόνου
Προσδοκώ σημαίνει περιμένω από κάτι να είναι, ή να εξελιχθεί, όπως το φαντάζομαι. Για να εμφανιστεί η προσδοκία πρέπει να χάσουμε την επαφή με το παρόν και να ακολουθήσουμε τις σκέψεις που περιγράφουν τις εμπειρίες μας στο μέλλον, με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιείται η αίσθηση της ασφάλειάς μας ή η εγωική μας αξία.
Γιατί όσο προχωράμε στην αυτογνωσία εξασθενεί η αίσθηση του ελέγχου
Στο ερώτημα αν υπάρχει έλεγχος ή όχι, οι περισσότεροι που ασχολούνται με την αυτογνωσία θα απαντήσουν "όχι!". Σε αυτό το συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει οποιοσδήποτε γνωρίσει πώς λειτουργεί το ανθρώπινο σύστημα σώματος-νου μέσα από την παρατήρηση. Χωρίς γνωστικά φίλτρα, βιωματικά πια, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο έλεγχος είναι μια ακόμα αίσθηση.
Η θεραπευτική δράση της επίγνωσης
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι οι σκέψεις, οι πεποιθήσεις, οι απόψεις και οι ιδεολογίες τους, είναι φαινόμενα που συμβαίνουν εντός του ενεργειακού τους χώρου. Είναι ταυτισμένοι με όλα αυτά και δεν μπορούν να φανταστούν ότι δεν είναι δικά τους και ότι δεν τα έχουν πραγματικά ανάγκη για να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




























