Ένας απλός τρόπος για να βγαίνουμε από τη φλυαρία του νου και να ερχόμαστε στο παρόν
Η χειρότερη φυλακή δεν είναι αυτή που δεσμεύει το σώμα μας, αλλά η εξαρτητική σχέση που έχουμε με τον νου μας. Και επειδή μπορεί να ακούγονται θεωρητικά όσα λέγονται περί αποταύτισης από τον νου, υπάρχει ένας πολύ εύκολος τρόπος (σε 3 βήματα) για να αντιληφθεί κανείς ότι δεν είναι υποχρεωμένος να πιστεύει ό,τι λέει ο νους του.
Οι στρατηγικές που μας προστάτευσαν ως παιδιά μπορεί να μας πληγώνουν ως ενήλικες
Όλοι έχουμε υποφέρει σε κάποιο βαθμό από έλλειψη αγάπης στην παιδική ηλικία. Η αγάπη φαίνεται να μην είναι ποτέ αρκετή. Κάποιοι από εμάς μάλιστα πήραμε πάρα πολύ λίγη. Δεν μας αγκάλιασαν, δεν υπήρξε αυτή η έκφραση αγάπης που περνάει μέσα από το σώμα. Και ξέρω καλά τι σας λέω. Το έχουμε ανάγκη αυτό ως παιδιά.
Πώς να μειώσουμε την ανησυχία στη ζωή μας
Στο βιβλίο "30 Μαθήματα Ζωής", ο καθηγητής Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου Cornell, Karl Pillemer, καταγράφει τα αποτελέσματα μιας μελέτης στην οποία συμμετείχαν 1.500 άτομα, ηλικίας από 70 έως 100+ ετών. Στην ερώτηση "τι είναι αυτό για το οποίο μετανιώσατε περισσότερο στη ζωή σας", σχεδόν όλοι απάντησαν "η άσκοπη ανησυχία".
Το Εγώ: η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση της ζωής μας και πώς να απελευθερωθούμε
Όταν αμφισβητούμε το κέντρο του Εγώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις σκέψεις του νου: "Αυτό μου αρέσει", "Αυτό το μισώ", "Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό", "Δεν έπρεπε να συμβαίνει το άλλο". Ή, μπορεί την ώρα του διαλογισμού, το Εγώ να σκέφτεται: "Δεν θα έπρεπε να σκέφτομαι τώρα", ή "Δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι". Αλλά ποιος καθορίζει τι θα έπρεπε να συμβαίνει;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



























