Δεν είναι το να μεταμορφωθούμε, ούτε να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Είναι μια ενθύμηση του τι είμαστε, σαν να το γνωρίζαμε εδώ και πολύ καιρό και απλά το είχαμε ξεχάσει.
Η ενθύμηση αυτή, αν είναι αυθεντική, δεν είναι προσωπική. Δεν υπάρχει «προσωπική» αφύπνιση, επειδή το «προσωπικό» θα σήμαινε διαχωρισμό. Το «προσωπικό» θα σήμαινε ότι ένα εγώ είναι αυτό που αφυπνίζεται ή γίνεται φωτισμένο.
Αλλά σε μια πραγματική αφύπνιση, γίνεται ξεκάθαρο ότι ακόμη και η ίδια η αφύπνιση δεν είναι προσωπική. Είναι το οικουμενικό πνεύμα, η οικουμενική συνειδητότητα, που αφυπνίζεται.
Αντί να αφυπνιστεί το εγώ, αφυπνίζεται αυτό που είμαστε πραγματικά και βγαίνουμε από το εγώ. Έτσι φεύγει και ο αναζητητής και σταματάει η αναζήτηση.
~Αντυασάντι
*Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
