Σε αυτού του είδους τις διδασκαλίες, ως εαυτό δεν εννοούμε το άτομο ή την προσωπικότητα. Εννοούμε τη φύση της επίγνωσης (ή συνείδησης, ή συνειδητότητας) - σε αντίθεση με τον εγωικό εαυτό και την αίσθηση του ατόμου, που διαμορφώνεται από πεποιθήσεις, ταυτότητες, ρόλους, αισθήσεις και σκέψεις.
Όταν αυτά που κάνουμε στη ζωή (δραστηριότητες, επάγγελμα, σχέσεις, κ.τ.λ) τα κάνουμε επειδή προσπαθούμε να νιώσουμε πληρότητα, επάρκεια και αξία ως άτομα, εμφανίζονται πολλά εγωικά συμπτώματα: δημιουργούμε "πρέπει" που μας αγχώνουν και μας προκαλούν φόβο μήπως αποτύχουμε ή χάσουμε κάτι, συγκρινόμαστε με άλλους, πιεζόμαστε υπερβολικά σε σωματικό ή και νοητικό επίπεδο, προσπαθούμε να αποδείξουμε στους άλλους ότι αξίζουμε, παίρνουμε λανθασμένες αποφάσεις, στις σχέσεις γινόμαστε καταπιεστικοί ή χειριστικοί, κ.ο.κ. Με λίγα λόγια, δημιουργούμε δυστυχία σε εμάς ή στους άλλους, γιατί ζούμε σε ένα φανταστικό κόσμο όπου ο εγωικός εαυτός μπορεί να νιώθει ασφαλής μόνο εφόσον πληροί κάποιες προϋποθέσεις.
Όταν γνωρίζουμε και νιώθουμε ότι είμαστε πραγματικά πλήρεις σε επίπεδο εαυτού, όλα όσα κάνουμε στη ζωή δεν τα κάνουμε για να νιώσουμε πληρότητα, επάρκεια ή αξία. Τα κάνουμε γιατί το σύστημα σώμα-νους έχει ένα δυναμικό το οποίο θέλει να εκφραστεί μέσα από τη δημιουργικότητα, την προσφορά και την εξέλιξη. Κάποιος μπορεί να νιώθει ότι θέλει να ασχοληθεί με τη μουσική, άλλος με τον αθλητισμό, άλλος με την ιατρική, άλλος με την ψυχολογία, κ.ο.κ.
Το δυναμικό αυτό δεν το επιλέγουμε και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να φροντίσουμε ώστε το σύστημά μας να αφεθεί ελεύθερο να κάνει αυτό που έχει ανάγκη να κάνει. Αφαιρώντας τους εγωικούς περιορισμούς, τις περιοριστικές πεποιθήσεις και τα εμπόδια του προγραμματισμού, μπορούμε να ασχοληθούμε με ό,τι μας αρέσει. Για να μην μετατραπούν όμως αυτές οι δραστηριότητες σε μέσα διόγκωσης της αξίας του εγωικού εαυτού, πρέπει να έχουμε γνωρίσει προηγουμένως ποια είναι η πραγματική φύση του εαυτού.
Η αυτογνωσία εξασφαλίζει ότι οτιδήποτε κάνουμε στη ζωή μας, το κάνουμε επειδή αυτό αποτελεί την αυθεντική έκφραση μιας μορφής της ζωής και όχι για να ικανοποιηθούν εγωικές επιθυμίες. Γι' αυτό συχνά άνθρωποι που βιώνουν αυτή τη μεταμόρφωση αλλάζουν τρόπο ζωής, επάγγελμα ή ακόμα και τόπο διαμονής. Η συνειδητοποίηση της φύσης του πραγματικού εαυτού δεν συμβαδίζει πλέον με τον τρόπο ζωής που είχε αναπτυχθεί τα προηγούμενα χρόνια για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του εγωικού εαυτού.
Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com
Διαβάστε επίσης:
