Και αυτό, όπως λες, το περιμένεις με ανυπομονησία, γιατί είναι τόσο γαλήνιο να είσαι μόνος με τον εαυτό σου. Δεν φοβάσαι τον ύπνο, γιατί ξέρεις ότι δεν παύεις να υπάρχεις. Θα ήσουν τρομοκρατημένος από τον ύπνο, αν ο ύπνος σήμαινε ανυπαρξία.
Δεν φοβάσαι τον ύπνο. Αντίθετα, τον περιμένεις με ανυπομονησία. Γιατί; Επειδή είναι γαλήνιος. Λοιπόν, αν είναι γαλήνιος, τότε πρέπει να είσαι εκεί για να απολαμβάνεις τη γαλήνη του.
Όμως δεν έχεις επίγνωση των σκέψεων, των συναισθημάτων, των αισθήσεων και των αντιλήψεων. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που είναι γαλήνιος. Γι’ αυτό ανυπομονούμε να κοιμηθούμε το βράδυ: επειδή όλες οι σκέψεις μας, οι αντιλήψεις μας, οι δραστηριότητές μας και οι σχέσεις μας αφαιρούνται από εμάς.

