Όταν το άκουσα ήμουν λίγο σοκαρισμένος· το "άτομο" σοκαρίστηκε. Και αμέσως παρατήρησα μια τεράστια ενδυνάμωση της παρουσίας, σαν κάποιος να είχε γυρίσει τον διακόπτη στο τέρμα.
Δέκα μέρες μετά τη διάγνωση έκανα εγχείρηση. Αλλά μέσα σε αυτές τις δέκα μέρες, πέρασα αμέτρητες ώρες σε έντονη παρουσία. Συνήθως η παρουσία είναι στο υπόβαθρο, αλλά τότε ήρθε στο προσκήνιο. Καθόμουν στο δωμάτιό μου χωρίς καμία σκέψη στο κεφάλι μου, μόνο μια τεράστια επίγνωση, γεμάτος επίγνωση. Μπορούσα να νιώσω το σώμα να γεμίζει με επίγνωση. Και πιστεύω ότι αυτό ήταν και ένα είδος αυτοΐασης.
Έκανα την εγχείρηση -αφαίρεσαν ένα τμήμα του παχέος εντέρου- και μετά την επέμβαση έγινε άλλη μια εξέταση και έδειξε ότι όλα ήταν καλά, ότι δεν είχε εξαπλωθεί αλλού. Και συνέχισα με την υπέροχη πρακτική της παρουσίας, γιατί η παρουσία είναι επίσης εξαιρετικά θεραπευτική.
Το αναφέρω αυτό ως παράδειγμα για το ότι, όταν δοκιμάζεσαι πραγματικά και ήδη γνωρίζεις τι είναι η παρουσία, τότε θα διαπιστώσεις ότι μέσα από τη δοκιμασία γίνεσαι πιο παρών. Βαθαίνεις μέσα σου, αντί η δοκιμασία να σε κάνει πιο ασυνείδητο.

