Το πρόβλημα μ' αυτό είναι πως ό,τι κάνουμε για να προστατέψουμε τον εαυτό μας γίνεται τελικά η φυλακή μας. Και αυτό μας οδηγεί στο να ζούμε μια ζωή που περιορίζεται στην αυτοσυντήρηση. Νομίζω όμως πως μέσα μας δεν επιθυμούμε μια ζωή όπου απλώς επιβιώνουμε. Θέλουμε να νιώσουμε ευτυχισμένοι, πλήρεις και να καταφέρουμε πράγματα.
Η ευτυχία δεν βρίσκεται μέσα στη ζώνη άνεσης. Στη ζώνη άνεσης θα βρείτε την αίσθηση της ασφάλειας και θα βιώνετε το λιγότερο δυνατό φόβο. Αλλά αυτά τα δύο στοιχεία απέχουν πολύ από το να νιώθετε ευτυχισμένοι. Θα έλεγα μάλιστα ότι θα νιώθεις τόσο ευτυχισμένος, όσο επιτρέπεις στον εαυτό σου να φοβάται.
Η εξήγηση γι' αυτό είναι πολύ απλή. Για να νιώθεις ευτυχισμένος πρέπει να βγεις από τη ζώνη άνεσης και να ωριμάσεις. Αν βγεις όμως από τη ζώνη άνεσης θα νιώσεις φόβο και δυσφορία. Για να το κάνεις λοιπόν θα πρέπει να είσαι διατεθειμένος να νιώσεις φόβο. Κρίνοντας από τη δική μου ζωή και όλα αυτά που μου προσφέρουν χαρά καθημερινά, για να τα πετύχω έπρεπε στην αρχή να νιώσω μεγάλη δυσφορία και φόβο. Μόνο επειδή ένιωσα φόβο βγαίνοντας από τη ζώνη άνεσης, γι' αυτό μπορώ τώρα να απολαμβάνω αυτά τα πράγματα, όπως τη δουλειά μου, τη σχέση μου και την έκθεση στο κοινό.
Ίσως το μόνο πράγμα από το οποίο πρέπει να προστατέψεις τον εαυτό σου είναι η συνήθειά σου να προστατεύεις συνεχώς τον εαυτό σου. Αν νιώθεις μέσα σου έστω και λίγη ζωντάνια και ενθουσιασμό για να κάνεις πράγματα, ακόμα και αν νιώθεις πολύ φόβο, πρέπει να ενεργοποιηθείς και να τα κάνεις. Να ξέρεις ότι θα φοβηθείς καθώς θα βγεις από τη ζώνη άνεσής σου, αλλά θα ωριμάσεις, θα νιώσεις ευτυχισμένος και θα βιώσεις ευλογημένες εμπειρίες.
*Απόσπασμα από βίντεο του JP Sears
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
.png)
