Ζούμε σαν υπνωτισμένοι, με μια αίσθηση ότι είμαστε διαχωρισμένοι από το όλο και γι' αυτό νιώθουμε μια βαθιά ανεπάρκεια που μας ωθεί να κυνηγάμε την πληρότητα, η οποία όμως μας διαφεύγει συνεχώς.
Στην καθημερινότητά μας κυνηγάμε συνέχεια στόχους που είναι έξω από εμάς - τον επόμενο μισθό, τον επόμενο σύντροφο, τις επόμενες διακοπές, την επόμενη δουλειά, το επόμενο σπίτι, κ.ο.κ.
Η ζωή όμως είναι πολύ ευρεία και πλούσια για να περιοριστεί σε στόχους. Η ζωή δεν είναι μια διαδικασία. Όπως έλεγε και ο Νισαργκαντάττα: "Η ζωή δεν είναι μια διαδικασία που συμβαίνει στο χρόνο, η ζωή είναι σαν μια ατελείωτη έκρηξη".
Την κάθε στιγμή είναι δυνατό να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε ξεχωριστά άτομα, αλλά είμαστε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε "ο χορός του όλου". Και αυτή είναι η ομορφιά. Γι' αυτό το να προσπαθεί κάποιος να διδάξει στους ανθρώπους να είναι αυτό που ήδη είναι, είναι αλαζονικό και ανόητο. Είναι σαν να διδάσκεις στα κύματα πώς να είναι θάλασσα ή νερό.
Δεν χρειάζεται να κατανοήσουμε αυτό το μυστήριο, επειδή πολύ απλά είμαστε αυτό το μυστήριο. Μάλιστα, στην πιο άμεση εμπειρία που μπορεί να έχει κάποιος, όλα -οι σκέψεις, οι αντιλήψεις, η προσοχή, η δυστυχία, ο διαχωρισμός, ακόμα και η έννοια της επίγνωσης και του μη δυϊσμού- είναι φαινόμενα που εμφανίζονται και εξαφανίζονται μέσα στη μυστηριώδη ζωντάνια που είμαστε.
Mauro Bergonzi
*Ο Mauro Bergonzi είναι πνευματικός δάσκαλος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νάπολη στην Ιταλία, όπου διδάσκει "Θρησκείες και Φιλοσοφίες της Ινδίας". Είναι επίσης συγγραφέας και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Αναλυτικής Ψυχολογίας.
**Μετάφραση κειμένου: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
