1. Μειώνεται η φλυαρία του νου
Όταν ζούμε πιο συνειδητά, στο παρόν, με επίγνωση και παρατήρηση, μειώνονται οι αχρείαστες σκέψεις του νου, όπως το αναμάσημα του παρελθόντος, οι σκέψεις κριτικής, οι σκέψεις σχετικά με την αξιολόγηση και την ασφάλεια του εγώ, κ.ά. Παραμένουν οι πρακτικές σκέψεις που μας βοηθούν να κινούμαστε και να οργανώνουμε τη ζωή μας στο φυσικό επίπεδο. Μάλιστα, ο νους που έχει απελευθερωθεί από την εγωική αντίληψη, λειτουργεί πολύ πιο αποδοτικά και αποτελεσματικά απ' ό,τι ένας εγωικός νους.
2. Μειώνονται τα συμπτώματα από τις εγωικές σκέψεις
Καθώς μειώνονται οι εγωικές σκέψεις ανησυχίας και φόβου, μειώνονται και τα αντίστοιχα συμπτώματα του άγχους, της κατάθλιψης, των κρίσεων πανικού, κ.ά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων, από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, τη μείωση των μυϊκών πόνων, μέχρι και τη μείωση δερματικών προβλημάτων που οφείλονταν σε αυτοπεριοριστικές και φοβογόνες σκέψεις και πεποιθήσεις.
3. Ζούμε περισσότερο στο παρόν
Όταν κάνουμε διάφορα πράγματα στην καθημερινότητά μας, είμαστε εκεί, η προσοχή μας είναι εκεί. Όταν πλένουμε τα χέρια μας δεν σκεφτόμαστε συνέχεια τι έγινε χθες, τι μας είπε κάποιος άλλος και τι του απαντήσαμε ή τι θα έπρεπε να του είχαμε απαντήσει. Η προσοχή μας είναι στο παρόν, κάτι που μας καθιστά πιο αποδοτικούς και προσεκτικούς, καθώς πολλά ατυχήματα που παθαίνουν οι άνθρωποι οφείλονται στην αφηρημάδα (δηλαδή τη φλυαρία του νου) και τη διάσπαση της προσοχής.
Ένας εγωικός νους αντιδράει σχεδόν σε όλα. Κρίνει, παίρνει θέση, έχει άποψη, συγκρίνει, ερμηνεύει, συνδυάζει, θυμάται, φαντάζεται, και γενικά είναι υπερδραστήριος σε βαθμό που τον καθιστά βλαπτικό και επικίνδυνο για την υγεία του σώματος και τη ζωή μας γενικότερα. Όταν αντιδράμε λιγότερο, πολλά από τα προβλήματα φεύγουν μόνα τους, δεν υπάρχουν πια εγωικές συγκρούσεις και παιχνίδια στρατηγικής μέσα στις σχέσεις, ενώ ταυτόχρονα αποδεχόμαστε πιο εύκολα τις εμπειρίες μας και τους άλλους όπως είναι.
5. Νιώθουμε ευγνωμοσύνη, πληρότητα και ταπεινότητα
Όταν εναρμονιζόμαστε με τη ζωή και δεν της αντιστεκόμαστε, αρχίζουμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για την ύπαρξή μας και για όλα όσα μας έχουν δοθεί. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε το θαύμα της ύπαρξης με όλες τις πτυχές της. Όσο μειώνεται η εγωική αντίληψη και η αντίσταση, τόσο βλέπουμε ότι η ζωή εξελίσσεται με τον δικό της ρυθμό και δεν υπάρχει τίποτα που να τη δεσμεύει να εξελίσσεται σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Έτσι νιώθουμε πιο πλήρεις και πιο ταπεινοί. Αντί να προσπαθούμε να ελέγχουμε τη ζωή, τη βλέπουμε να εκφράζεται μέσα από τη μορφή μας και μέσα από όλες τις μορφές που έχει πάρει.
Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com
