Χρειάζεται θάρρος για να αντιμετωπίσουμε τους δαίμονές μας. Η διαδικασία πιθανόν να είναι οδυνηρή, αφού κατά τη διάρκειά της οι ψευδαισθήσεις σχετικά με τον εαυτό μας, για τις οποίες τρέφουμε μεγάλη αγάπη, καταρρακώνονται.
Παρ' όλα αυτά, αν θέλουμε πραγματικά να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε και όχι ποιοι θα θέλαμε να είμαστε, το τελικό αποτέλεσμα αυτής της έρευνας είναι μια αίσθηση ενσωμάτωσης, μιας αποκατάστασης της ολότητας. Νιώθει κανείς ταπεινωμένος, αλλά ταυτόχρονα πιο αληθινός, καθώς ο ψεύτικος εαυτός του καταρρέει.
Η προσωπική ανάπτυξη, η αγάπη για τον εαυτό μας, έχουνε μεγάλη σχέση με το κατά πόσο γνωρίζουμε να τον αποδεχόμαστε όπως είναι. Αν υπάρχουν πλευρές μας που θεωρούμε δύσκολο να τις αποδεχτούμε, τότε να είστε σίγουροι πως δεν πρόκειται να εξαφανιστούν μέχρις ότου μάθουμε να τις αποδεχόμαστε. Ο δρόμος για να ξεφύγουμε περνάει, όπως πάντα, μέσα από αυτή τη διαδικασία.
Πρέπει να αποδεχτούμε αυτές τις "κατεργάρικες" πλευρές του εαυτού μας όπως αποδεχόμαστε και τα "καλά" χαρακτηριστικά μας, τα οποία δεν έχουμε καμιά δυσκολία να δεχτούμε φυσικά. Θα πρέπει να ανασύρουμε αυτές τις "κακές" πλευρές του εαυτού μας από τη λήθη στην οποία τις έχουμε καταδικάσει.
Σ' αυτή τη λήθη, οι πλευρές που έχουμε απορρίψει παραμένουν αμετάβλητες. Όχι μόνο δεν εξαφανίζονται από μόνες τους, αλλά χρησιμοποιούν μέρος της ψυχικής μας ενέργειας, που θα μπορούσαμε διαφορετικά να την έχουμε στη διάθεσή μας για να ζήσουμε με μεγαλύτερη πληρότητα.
Όσο περισσότερο προσπαθούμε να σπρώξουμε με τη σκούπα τα ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά μας κάτω από το χαλί του ασυνείδητου, τόσο περισσότερο δυναμώνουν, μέχρι που φτάνουν στο σημείο να απειλούν τη ζωή μας. Η καταπίεση τα κάνει απλώς δυνατότερα. Θα μας κυνηγούν τόσο στην πραγματική ζωή, όσο και στα όνειρά μας, γιατί ό,τι ονειρευόμαστε δεν είναι παρά κομμάτι του εαυτού μας που πραγματικά επιθυμεί να γίνει αποδεκτό μέσα στη συνείδηση.
*Από το βιβλίο "Γίνε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου", Louis Proto, Εκδ. Αλκυών
Διαβάστε επίσης:
