Αυτός είναι ο λόγος που η παιδεία γίνεται όλο και περισσότερο μέσο διδασκαλίας του τι να σκέφτεσαι και όχι του πώς να σκέφτεσαι.
Αν σκεφτόμασταν ανεξάρτητα από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, θα ήμασταν επικίνδυνοι γι' αυτό. Οι θεσμοί θα λειτουργούσαν ελεύθερα και θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ειρηνόφιλους ανθρώπους και άλλους που να σκέφτονται αντίθετα προς το υπάρχον σύστημα.
Η σωστή εκπαίδευση αποτελεί σίγουρα κίνδυνο για τις κυβερνήσεις, γι' αυτό και εμποδίζεται με ωμά ή επιδέξια μέσα. Η εκπαίδευση και η τροφή, όταν βρίσκονται στα χέρια των λίγων, γίνονται μέσα για την υποταγή του ανθρώπου. Και οι κυβερνήσεις, είτε της αριστεράς είτε της δεξιάς, δεν ενδιαφέρονται για τίποτα όσο εμείς είμαστε αποδοτικές μηχανές κατασκευής εμπορευμάτων και όπλων.
Τώρα το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο σημαίνει ότι εμείς που είμαστε απλοί πολίτες ή δάσκαλοι, που είμαστε υπεύθυνοι για τις κυβερνήσεις μας, δεν ενδιαφερόμαστε πραγματικά για το αν υπάρχει ελευθερία ή σκλαβιά, ειρήνη ή πόλεμος, ευημερία ή αθλιότητα στον κόσμο.
Ζητάμε πότε πότε καμιά μεταρρύθμιση, αλλά οι περισσότεροι φοβόμαστε να γκρεμίσουμε την κοινωνία στην οποία ζούμε σήμερα και να χτίσουμε μία άλλη, εντελώς καινούργια, γιατί αυτό θα απαιτούσε τη ριζική μεταμόρφωση του εαυτού μας.
~ Από το βιβλίο "Η εκπαίδευση και το νόημα της ζωής, Κρισναμούρτι, εκδ. Καστανιώτη
Διαβάστε επίσης:
