Όταν αφυπνίζεσαι είναι σαν να συνειδητοποιείς ότι δεν βρίσκεσαι σε ένα αυτοκίνητο που ελέγχεις εσύ με το τιμόνι, αλλά σε ένα ακίνητο παιδικό αυτοκινητάκι που, αν και μπορείς να γυρίζεις το τιμόνι προς όποια κατεύθυνση θέλεις, δεν μπορείς να το ελέγξεις.
Το επόμενο στάδιο είναι να δεις ότι κινείσαι μαζί με το αυτοκινητάκι, το οποίο κινείται μαζί με τη Γη που γυρίζει γύρω απ' τον Ήλιο, το ηλιακό σύστημα που γυρίζει γύρω απ' το κέντρο του γαλαξία και τον γαλαξία που τρέχει στο σύμπαν με ταχύτητα 1.000 χλμ/δευτερόλεπτο.
Όταν βλέπεις ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνα τους και ότι δεν υπάρχει κάποιος που να ελέγχει το παραμικρό, αυτό είναι μια καλή αρχή για το τέλος του Εγώ.
Τι μένει τελικά; Η επίγνωση των εμπειριών μας που εμφανίζονται και εξαφανίζονται την κάθε στιγμή. Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να επαληθεύσουμε αυτή την αλήθεια, είναι μέσω της βιωματικής παρατήρησης. Να δούμε δηλαδή ότι ενώ οι εμπειρίες μας αλλάζουν συνεχώς, ο Εαυτός, αυτό που πραγματικά είμαστε, είναι πάντα παρών.
Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com
Διαβάστε επίσης:
