Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι - όχι όπως είμαστε προγραμματισμένοι να τα βλέπουμε.
Δείτε τη διαφορά. Μπορούμε να ελευθερωθούμε από τον προγραμματισμό μας και να κοιτάξουμε; Αν βλέπετε σαν χριστιανός, σαν δημοκρατικός, σαν κομμουνιστής, σοσιαλιστής, καθολικός ή διαμαρτυρόμενος -που όλα είναι ένας σωρός από προκαταλήψεις- τότε δεν θα μπορέσετε να καταλάβετε τον τεράστιο κίνδυνο, την κρίση που αντιμετωπίζουμε.
Αν ανήκετε σε κάποια ομάδα, ή ακολουθείτε κάποιο δάσκαλο, ή έχετε αφοσιωθεί σε κάποια μορφή δράσης, τότε, επειδή έχετε προγραμματιστεί, θα είστε ανίκανος να κοιτάξετε τα πράγματα όπως αυτά είναι στην πραγματικότητα. Και μόνο αν δεν ανήκετε σε καμιά οργάνωση, σε καμιά ομάδα, σε καμιά ιδιαίτερη θρησκεία ή εθνικότητα, μπορείτε πραγματικά να παρατηρήσετε.
Αν έχετε συσσωρεύσει πολλές γνώσεις από τα βιβλία και την πείρα, ο νους σας είναι ήδη γεμάτος, ο εγκέφαλός σας είναι παραφορτωμένος με πείρα, με τις ιδιαίτερες τάσεις σας και τα λοιπά - και όλα αυτά θα σας εμποδίζουν να βλέπετε.
Μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι από όλα αυτά ώστε να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο τώρα; - τη φρίκη και τους τρομερούς θρησκευτικούς αιρετικούς διχασμούς, ένας γκουρού ενάντια σ' έναν άλλο ανόητο γκουρού, τη ματαιοδοξία πίσω απ' όλα αυτά, τη δύναμη, τη θέση, τον πλούτο αυτών των γκουρού, είναι κάτι τρομακτικό.
Μπορείτε να κοιτάξετε τον εαυτό σας - όχι σαν ξεχωριστό άνθρωπο, αλλά σαν ανθρώπινο ον που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά η υπόλοιπη ανθρωπότητα; Το να έχετε ένα τέτοιο αίσθημα σημαίνει ότι έχετε τεράστια αγάπη για τους ανθρώπους. Όταν μπορείτε να δείτε καθαρά, χωρίς καμία παραμόρφωση, τότε αρχίζετε να ερευνάτε τη φύση της συνείδησης, περιλαμβάνοντας και τα πιο βαθιά στρώματά της.
*Από το βιβλίο "Το δίχτυ της σκέψης", Κρισναμούρτι, Εκδ. Καστανιώτη
Διαβάστε επίσης:
