Γι' αυτό, όπως ο πιστός βοσκός που φυλάει τη νύχτα το κοπάδι, πρέπει να επιτηρούμε τις σκέψεις μας. Όταν μια σκέψη αποθάρρυνσης και φόβου γεννηθεί, αν την αφήσουμε να περάσει απαρατήρητη και δεν αποσύρουμε τον νου μας από αυτήν, θα γεννήσει πολλές όμοιές της. Μέσα σε λίγη ώρα ο νους θα πλημμυρίσει από τοξικές σκέψεις που θα πολλαπλασιάζονται. Επομένως η εγρήγορση είναι αναγκαία για να αποτρέπουμε τον νου μας από αρνητικές σκέψεις και ενασχόληση με το παρελθόν.
Συχνά αποδεικνυόμαστε κακοί βοσκοί και αφήνουμε τις σκέψεις μας να σκορπίζουν εδώ και εκεί δίχως σκοπό. Και αυτές έχουν την τάση να αναμασούν περασμένους πόνους, να ανακυκλώνουν παλιά άγχη και φόβους και να κρίνουν βάσει παρελθόντος το παρόν.
Αναζητάμε την αιτία του πόνου μας κάπου έξω. Σε ανθρώπους και καταστάσεις αποδίδουμε την ευθύνη για τα δεινά μας. Όμως η αιτία του πόνου βρίσκεται στον νου μας και στις ερμηνείες που δίνουμε.
Αυτά στην ουσία είναι χαρμόσυνα νέα διότι, εφόσον η αιτία βρίσκεται στον νου μας, είναι θέμα της δικής μας απόφασης και βούλησης να αλλάξουμε τη μοίρα μας απλώς αλλάζοντας τις ερμηνείες μας για τη ζωή και εγκαθιδρύοντας ένα νέο μοντέλο σκέψης. Σε αυτή την περίπτωση η επιτήρηση του νου και των σκέψεών μας είναι το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα της νέας, επιθυμητής πραγματικότητας.
Η δράση μας είναι μόνο το αποτέλεσμα της σκέψης μας. Η συμπεριφορά μας δεν είναι αυτόνομη και αυτογέννητη. Έχει προκύψει από την ποιότητα των σκέψεων και των ερμηνειών μας. Η συμπεριφορά είναι το σύμπτωμα. Επαναλαμβανόμενη σκέψη οδηγεί σε επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Με αυτόν τον τρόπο χτίζουμε το πεπρωμένο μας. Για να το αλλάξουμε αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο που ερμηνεύουμε τα πράγματα.
*Από το βιβλίο "Μυστική Οδύσσεια", Ιουλία Πιτσούλη, Εκδ. Έσοπτρον
Διαβάστε επίσης:
.jpg)
