Για να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά, έτσι όπως είναι, δεν πρέπει να τα ερμηνεύουμε, να τα κρίνουμε ή να τα ονομάζουμε. Δεν πρέπει να μπαίνουμε στον κόσμο των ταυτοτήτων και των σημαινόμενων. Δεν πρέπει να λέμε "τι σημαίνει αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνει".
Στην πραγματικότητα, δεν "μπαίνουμε" στον κόσμο των ταυτοτήτων και των σημαινόμενων γιατί δεν υπάρχει τέτοιος κόσμος. Τον δημιουργούμε κάθε φορά που ο νους κρίνει, ονομάζει και ερμηνεύει.
Οι ερμηνείες πυροδοτούν αντιδράσεις, ενώ ό,τι αντιλαμβανόμαστε να συμβαίνει αποτελεί απλώς μια παροδική και απρόσωπη έκφραση της ζωής στο εξελικτικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται τώρα η ενέργεια.
Ακόμα και οι πράξεις και οι συμπεριφορές που προέρχονται από τους ανθρώπους αποτελούν απρόσωπες εκφράσεις της ζωής, αφού οι άνθρωποι είναι άλλος ένας τρόπος έκφρασης της ζωής αυτή τη στιγμή σ' αυτή τη γωνιά του σύμπαντος.
Μπορούμε να δούμε ποια είναι η πραγματικότητα. Είμαστε φτιαγμένοι γι' αυτό. Αλλά για να τη δούμε έτσι όπως είναι, πρέπει να μείνουμε μόνο στη γνώση της ύπαρξής της, στην παρατήρηση των εκφράσεων της ζωής, είτε πρόκειται για σκέψεις, αισθήσεις, συναισθήματα, λειτουργίες του σώματος, ή οτιδήποτε άλλο.
Για να απελευθερωθούμε από τη φυλακή της αντίστασης απέναντι στη ζωή, που συνοδεύεται πάντα από αχρείαστο πόνο, αρκεί να μάθουμε να μένουμε στην εσωτερική σιωπή. Εκεί, η αντίληψη λειτουργεί καθαρά, ο νους λειτουργεί διεισδυτικά και όχι αντιδραστικά, ενώ οι εμπειρίες αναγνωρίζονται ως παροδικά φαινόμενα και όχι ως προσωπικές υποθέσεις.
Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com
Διαβάστε επίσης:
