Αργά ή γρήγορα όλα τα αντικείμενα, οι σχέσεις και οι εμπειρίες, παύουν να μας ικανοποιούν. Συνήθως μετά κατηγορούμε το αντικείμενο ή τον άλλον που δεν μας ικανοποιεί πλέον, αλλά δεν φταίει ούτε το αντικείμενο ούτε ο άλλος.
Αυτό συμβαίνει γιατί προβάλλουμε την επιθυμία μας για ευτυχία πάνω σε αντικείμενα και ανθρώπους και όσο μας ικανοποιούν λέμε "αγαπώ αυτό το αντικείμενο ή αυτόν τον άνθρωπο". Αλλά μόλις αυτά σταματήσουν να μας ικανοποιούν, λέμε "δεν μου αρέσει τώρα αυτό".
Κανένα αντικείμενο, καμία σχέση ή εμπειρία, δεν μπορεί να μας δώσει την ευτυχία που αποζητούμε. Κάποια στιγμή στη ζωή μας πρέπει να το δούμε αυτό καθαρά. Όσο ψάχνουμε να βρούμε την ευτυχία σε κάτι, θα αντικαθιστούμε συνεχώς αυτό το κάτι με το επόμενο κάτι.
Όταν μας γίνει ξεκάθαρο ότι τίποτα δεν μπορεί να μας δώσει την ευτυχία που θέλουμε, τότε θα μειωθεί το κίνητρό μας να βιώνουμε εμπειρίες με σκοπό να βρούμε την ευτυχία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα επιθυμούμε να βρεθούμε με ένα φίλο ή να δούμε μια ταινία. Απλά αυτές οι επιθυμίες δεν θα αποσκοπούν στην ευτυχία, αλλά θα είναι προϊόντα της εσωτερικής μας πληρότητας και γαλήνης που νιώθουμε.
Τίποτα από όλα αυτά τα αντικείμενα και φαινόμενα δεν μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι απ' αυτό που πραγματικά είμαστε. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να δούμε καθαρά ότι αυτό που είμαστε είναι πλήρες από μόνο του και δεν εξαρτάται από τίποτα και κανέναν.
*Από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Ρούπερτ Σπάιρα
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
