Το να ζει κανείς με συνήθειες είναι ένα απ' τα πιο εύκολα πράγματα, αλλά το να τις διαλύσεις υποδηλώνει πάρα πολλά πράγματα.
Όταν προσπαθώ να βγω απ' αυτές φοβάμαι, επειδή το να ζω με συνήθειες μου δίνει ασφάλεια, με κάνει να αισθάνομαι βέβαιος, επειδή όλα τ' άλλα ανθρώπινα όντα κάνουν το ίδιο.
Ο νους βρίσκει ασφάλεια στις συνήθειες, λέγοντας "η οικογένειά μου, τα παιδιά μου, το σπίτι μου, τα έπιπλά μου". Όταν λέτε "τα έπιπλά μου" είσαστε αυτά τα έπιπλα.
Μπορεί να γελάτε τώρα, αλλά όταν σας πάρουν αυτά τα ιδιαίτερα έπιπλα που αγαπάτε, θυμώνετε. Είσαστε αυτά τα έπιπλα, αυτό το σπίτι, αυτά τα χρήματα, αυτή η σημαία.
Το να ζείτε μ' αυτόν τον τρόπο σημαίνει όχι μόνο να ζείτε μια ρηχή, ανόητη ζωή, αλλά το να ζείτε μέσα στη ρουτίνα και την ανία.
*Από το βιβλίο "Το πέταγμα του αετού", Κρισναμούρτι, Εκδ. Καστανιώτη
Διαβάστε επίσης:
