Η πνευματική αφύπνιση είναι μια ενθύμηση

Η πνευματική αφύπνιση είναι μια ενθύμηση. Δεν είναι το να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε.

Δεν είναι το να μεταμορφωθούμε, ούτε να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Είναι μια ενθύμηση του τι είμαστε, σαν να το γνωρίζαμε εδώ και πολύ καιρό και απλά το είχαμε ξεχάσει.

Η ενθύμηση αυτή, αν είναι αυθεντική, δεν είναι προσωπική. Δεν υπάρχει «προσωπική» αφύπνιση, επειδή το «προσωπικό» θα σήμαινε διαχωρισμό. Το «προσωπικό» θα σήμαινε ότι ένα εγώ είναι αυτό που αφυπνίζεται ή γίνεται φωτισμένο.

Αλλά σε μια πραγματική αφύπνιση, γίνεται ξεκάθαρο ότι ακόμη και η ίδια η αφύπνιση δεν είναι προσωπική. Είναι το οικουμενικό πνεύμα, η οικουμενική συνειδητότητα, που αφυπνίζεται. 

Αντί να αφυπνιστεί το εγώ, αφυπνίζεται αυτό που είμαστε πραγματικά και βγαίνουμε από το εγώ. Έτσι φεύγει και ο αναζητητής και σταματάει η αναζήτηση.

~Αντυασάντι