Η τέλεια αγάπη είναι αυτή που προσφέρει τα πάντα και δεν περιμένει τίποτα. Θα ήταν φυσικά αποδεκτό και γοητευτικό να πάρεις κάτι που σου προσφέρεται - κι όσο πιο πολλά σου προσφερθούν, τόσο το καλύτερο. Αλλά δεν θα πρέπει να ζητάς τίποτα. Αν δεν περιμένεις τίποτα, δεν θα σε εξαπατήσουν, και ούτε θα απογοητευτείς ποτέ.
Μόνο όταν η αγάπη είναι απαιτητική φέρνει μαζί της τον πόνο. Αυτή η δήλωση φαίνεται πολύ βασική κι απλή, αλλά στην πρακτική της εφαρμογή είναι, πραγματικά, δύσκολη. Πολύ λίγοι από μας είναι τόσο ισχυροί, τόσο ολοκληρωτικά ανεχτικοί, έχουν τόση εμπιστοσύνη, ώστε να προσφέρουν χωρίς προσμονή ανταλλαγμάτων.
Κι αυτό δεν είναι έκπληξη αφού μας έχουν διδάξει από τη βρεφική μας ηλικία να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα για την κάθε μας προσπάθεια. Αν εργαζόμαστε απαιτούμε την ανάλογη αμοιβή, αλλιώς παραιτούμαστε. Αν καλλιεργούμε φυτά και δέντρα, περιμένουμε λουλούδια και φυτά αλλιώς θα τα ξεριζώσουμε. Αν επενδύσουμε χρόνο σε μια προσπάθεια, περιμένουμε κάποια ικανοποίηση ή έναν έπαινο, γιατί αλλιώς θα αρνηθούμε να προσπαθήσουμε πάλι. Στην πραγματικότητα, μια επιδεικτική ανταμοιβή είναι το μοναδικό κίνητρο για τη μάθηση.
Αλλά η αγάπη δεν μοιάζει με τίποτα από όλα αυτά. Είναι αγάπη μόνο όταν προσφέρεται χωρίς προσμονή ανταλλαγμάτων. Λόγου χάρη, δεν μπορείς να επιμένεις να σ' αγαπήσει κάποιος, να σου ανταποδώσει την αγάπη. Ακόμη και να το σκεφτεί κανένας αυτό, είναι αστείο. Ωστόσο, υποσυνείδητα, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν.
Αγαπά κανένας επειδή το θέλει, επειδή αυτό του δίνει χαρά, επειδή ξέρει ότι η ωρίμανση και η ανακάλυψη του εαυτού του εξαρτάται από αυτό. Ξέρει ότι η μοναδική σιγουριά που έχει βρίσκεται μέσα στον εαυτό του. Αν εμπιστεύεται τον εαυτό του και πιστεύει σ' αυτόν, θα εμπιστεύεται και θα πιστεύει και στους άλλους. Θα είναι πρόθυμος να αποδεχτεί το καθετί που είναι ικανοί να του δώσουν, αλλά θα μπορεί και να είναι σίγουρος και να μην εξαρτάται από τίποτα άλλο έξω από τον ίδιο τον εαυτό του.
*Από το βιβλίο "Η αγάπη", Λέο Μπουσκάλια, Εκδ. Γλάρος
Διαβάστε επίσης:
