Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό που αποκαλούμε αυτοεκτίμηση, επειδή σε όλη τους τη ζωή κυνηγούν τις εκδοχές άλλων ανθρώπων περί εκτίμησης - κυνηγούν δηλαδή εξωτερικές πηγές εκτίμησης.
Για πολλούς, η έννοια της αυτοεκτίμησης, ή της αξίας του εαυτού, πολύ συχνά αποτελεί συνάρτηση των επιτευγμάτων, των περιουσιακών στοιχείων, ή άλλων προϊόντων του κόσμου με τη μορφή τίτλων, τροπαίων ή αναγνωρίσεων.
Αυτή η λαχτάρα για αναγνώριση και εκτίμηση, αν μετριέται από ένα οποιοδήποτε εξωτερικό μέτρο με διάφορα υλικά συστατικά, είναι τόσο ευμετάβλητη που κινδυνεύει να μείνει εσαεί ασύλληπτη και εθιστική όσο και ένα ναρκωτικό.
Η έρευνα γύρω από τους εφήβους μάς έχει δείξει ότι η συνεχής ενίσχυση της εκτίμησης των παιδιών με εξωτερικές παραμέτρους, όπως, για παράδειγμα, με σποραδικούς επαίνους ή εγκώμια "θετικότητας" ή με ορισμένους τίτλους, δεν είναι τελικά και τόσο καλή ιδέα: τα παιδιά κινδυνεύουν με τον τρόπο αυτό να γίνουν ένα απύθμενο πηγάδι, επιθυμώντας συνεχώς περισσότερα πράγματα. Πολύ συχνά φτάνουν ακόμη και να παρανομούν για να αποκτήσουν τον έπαινο και την επιβράβευση από τις παρέες τους. Όλα αυτά συμβαίνουν επειδή κάθε τι που προέρχεται απ' έξω δεν αγγίζει ποτέ πραγματικά την ουσία, και τα παιδιά πασχίζουν διαρκώς και μάταια να καλύψουν μια εσωτερική τους ανάγκη με παραμέτρους εξωτερικές.
Όσο περισσότερη έλλειψη υπάρχει στην εσωτερικά καθορισμένη αυτοεκτίμηση, τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε στις εξωτερικές επιρροές.
Με απλά λόγια, αν εσείς δεν αγαπάτε, δεν πιστεύετε και δεν αποδέχεστε τον εαυτό σας, θα προσπαθείτε πάντα να βρίσκετε κάποιον άλλον να το κάνει για λογαριασμό σας. Αυτή η απεγνωσμένη αναζήτηση επιβεβαίωσης από κάποιον άλλο έξω από τον εαυτό σας, μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά και -εν πολλοίς- τραγικά τις επιλογές που κάνετε και τις αποφάσεις που παίρνετε.
*Από το βιβλίο "Ανακάλυψε τον αληθινό σου εαυτό", Phillip C. McGraw, Ph.D., εκδ. Διόπτρα
Διαβάστε επίσης:
