Όταν έχουμε να λάβουμε μια απόφαση του τύπου "να μείνω σε μία σχέση ή να φύγω", θα πρότεινα η απόφαση που θα πάρουμε να προέρχεται από την αγάπη και την κατανόηση και όχι από το Εγώ.
Αν είμαστε σε μια σχέση και σκεφτόμαστε να την εγκαταλείψουμε, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα διαμορφώσουν την απόφασή μας, όπως ο φόβος της μοναξιάς ή ο φόβος για το τι θα πουν οι άλλοι για μας. Αυτοί οι παράγοντες δεν προέρχονται από την αγάπη και την κατανόηση, προέρχονται από το φόβο. Και όποια απόφαση και αν πάρουμε επηρεασμένοι από το φόβο, θα κουβαλάει το φόβο στις συνέπειές της.
Με κάποιο τρόπο ο φόβος που ενυπάρχει στην απόφασή μας θα εισχωρήσει και μέσα στην κατάσταση. Επομένως, π.χ. αν τελικά αποφασίσουμε να εγκαταλείψουμε τη σχέση, θα βρεθούμε πάλι σε μια παρόμοια κατάσταση στην επόμενη σχέση, γιατί η απόφασή μας προερχόταν από το φόβο, δηλαδή από το Εγώ.
Έτσι το Εγώ θα βρεθεί πάλι μέσα στην επόμενη σχέση και η επόμενη σχέση θα μετατραπεί ξανά σε πεδίο μάχης μεταξύ δύο Εγώ. Θα προκύψουν οι ίδιες συγκρούσεις και θα επαναλάβουμε ξανά τα ίδια μοτίβα, μέχρι να πάρουμε μια απόφαση που θα προέρχεται από την αγάπη και την κατανόηση, ανεξαρτήτως των συνεπειών, δηλαδή να μην υπάρχει η σκέψη "αν πάρω αυτή την απόφαση, τι θα απογίνω στο μέλλον". Απλώς πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτή η απόφαση προέρχεται από την αγάπη και την κατανόηση. Και αν προέρχεται από την αγάπη και την κατανόηση να αναρωτηθούμε "έχω το κουράγιο να την εφαρμόσω;", αλλά ανεξάρτητα πάντα από τις όποιες συνέπειες.
Επειδή η απόφαση που προέρχεται από την αγάπη και την κατανόηση δεν εμπεριέχει μέσα το Εγώ, όποιες συνέπειες προκύψουν από αυτή την απόφαση θα είναι απαλλαγμένες από το Εγώ. Έτσι, αν, στο παράδειγμα που αναφέραμε, εγκαταλείπαμε τη σχέση, η επόμενη σχέση μας θα ήταν απαλλαγμένη, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, από το Εγώ και το φόβο, τις επιθυμίες και τις νευρώσεις που αυτό κουβαλάει. Η επόμενη σχέση θα είχε την καλύτερη δυνατή ευκαιρία για να γίνει μια αυθεντική σχέση, παρά να γίνει πάλι ένα πεδίο μάχης μεταξύ δύο Εγώ.
*Απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Ρούπερτ Σπάιρα
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
