Πολύ συχνά ο νους βρίσκει μια λέξη για κάτι και έχεις την εντύπωση ότι τώρα γνωρίζεις. Έτσι λειτουργεί ένα μεγάλο μέρος της διανοητικής γνώσης.
Το παιδί ρωτάει τον γονιό:
«Πώς βρίσκουν τα πουλιά το δρόμο τους όταν ταξιδεύουν χιλιάδες μίλια μακριά από το βόρειο ημισφαίριο στο νότιο και επιστρέφουν μετά από ένα χρόνο στις φωλιές τους; Πώς το κάνουν αυτό μπαμπά; Μπορείς να μου το εξηγήσεις;»
Και ο μπαμπάς λέει:
«Ναι, βεβαίως. Είναι ένστικτο.»
«Α, εντάξει…», λέει το παιδί. «Είναι το ένστικτο. Τώρα ξέρω πώς γίνεται.»
Ένα μεγάλο μέρος των «γνώσεών» μας καλύπτει την άγνοιά μας με τη χρήση λέξεων. Ολόκληρα διδακτορικά γράφονται έτσι! Και υπάρχει μια άρνηση να αναγνωρίσουμε ότι στην καρδιά της ζωής ή του σύμπαντος υπάρχει ένα βαθύ μυστήριο που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε διανοητικά.
*Από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Έκχαρτ Τόλλε
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
