Για να εξετάσουμε ποιος είναι ο αληθινός μας εαυτός, αρκεί να απαντήσουμε σε μερικές πολύ απλές ερωτήσεις σαν τις ακόλουθες.
Η όραση γίνεται από το σώμα ή από αυτό που ονομάζουμε "άτομο" (δηλαδή τον ψυχολογικό εαυτό με το ονοματεπώνυμο, τις ταυτότητες, τους ρόλους και την ιστορία της ζωής του); Όταν λέμε "εγώ βλέπω" σε τι αντιστοιχεί αυτό το "εγώ"; Για να λειτουργήσει η όραση χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα σώμα; Δεν αρκούν οι πολύπλοκες λειτουργίες του σώματος;
Το ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις. Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται; Υπάρχει κάποιο εγώ ή κάποιος εαυτός που να ελέγχει τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος; Υπάρχει κάποιος που να επιλέγει τις σκέψεις; Ο εγκέφαλος και όλα τα άλλα συστήματα του σώματος δεν λειτουργούν από μόνα τους;
Πού είναι αυτός ο περίφημος εαυτός, το "εγώ" που λέμε σε όλη μας τη ζωή και το προσδιορίζουμε με διάφορους χαρακτηρισμούς, επίθετα και ταυτότητες; «Εγώ είμαι αυτός/ή», «εγώ είμαι έτσι», «εγώ είμαι αλλιώς», «εγώ είμαι κάπως»… Ποια είναι η μορφή αυτού του εγώ; Ως τι υπάρχει; Πού βρίσκεται;
Πού βρίσκεται το όνομά μας; Όλοι λέμε "είμαι ο/η τάδε". Τι μορφή έχει το όνομά μας; Πόσο υπαρκτό είναι; Πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα που είναι η βιωματική επίγνωση των εμπειριών που έχουμε αυτή τη στιγμή -την κάθε στιγμή- στο παρόν;
Τι είναι αυτό που τώρα έχει επίγνωση ότι το σώμα μας βλέπει, σκέφτεται, ακούει, νιώθει, αγγίζει και επιτελεί όλες αυτές τις πολύπλοκες λειτουργίες; Υπάρχει κάτι άλλο πέρα από την επίγνωση που έχει επίγνωση όλων αυτών των λειτουργιών;
Μήπως οι σκέψεις ξέρουν ότι το σώμα βλέπει; Μήπως ένα συναίσθημα ή μια αίσθηση στο σώμα ξέρει ότι το σώμα ακούει ή νιώθει κάτι; Μήπως μια ανάμνηση ξέρει ότι το σώμα αναπνέει; Τι είναι αυτό που γνωρίζει όλες αυτές τις εμπειρίες;
Ο κοινός παρονομαστής όλων των εμπειριών μας είναι η επίγνωση. Η δραστηριότητα του νου, τα συναισθήματα, οι αισθήσεις στο σώμα και οι πέντε αισθήσεις της αντίληψης, γίνονται όλα γνωστά στην επίγνωση, η οποία είναι αυτή που αναγνωρίζει την ύπαρξή τους.
Η επίγνωση είναι αυτή που ζει αυτή τη ζωή, γι' αυτό και είναι η πραγματική μας ταυτότητα. Και επειδή ποτέ η επίγνωση δεν γνωρίζει την εμπειρία τού να μην υπάρχει, γι' αυτό τη χαρακτηρίζουμε ως αιώνια, άχρονη ή αδιαίρετη. Και επειδή δεν γνωρίζει περιορισμούς στο χώρο, γι' αυτό τη χαρακτηρίζουμε ως άπειρη. Και επειδή συνοδεύει όλες μας τις εμπειρίες, γι' αυτό τη χαρακτηρίζουμε ως πανταχού παρούσα. Και επειδή όποιος ζει συνειδητά με επίγνωση εκπέμπει αποδοχή και ελευθερία ύπαρξης, γι' αυτό την ονομάζουμε και αγάπη.
*Απόσπασμα από το βιβλίο "Επίγνωση - Ανακαλύπτοντας τον αληθινό μας εαυτό", Νίκος Μπάτρας, Εκδ. iWrite
Διαβάστε επίσης:
