Έκχαρτ Τόλλε: Να προσέχεις τις ιστορίες που πλάθει ο νους σου
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος λέει "είμαι θύμα, με πρόδωσε ο φίλος μου". Η έκφραση "με πρόδωσε" είναι ήδη πολύ βαριά φορτισμένη. Θα μπορούσε κάποιος να πει "ο φίλος μου, που είναι άνθρωπος, συμπεριφέρθηκε με έναν τρόπο που αναλογούσε στο επίπεδο της συνειδητότητάς του τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όταν έκανε αυτό που έκανε". Ξαφνικά το βάρος της προδοσίας εξαφανίζεται.
Την αυτογνωσία την αποκτούμε στις δοκιμασίες, όχι όταν όλα πάνε καλά
Η εξουσία δεν είναι πάντοτε κάτι το επίσημο. Η προτεραιότητα στην οδήγηση είναι κάποια εξουσία. Ο γονιός έχει εξουσία. Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, ο δάσκαλος, ο γιατρός, το μεγαλύτερο παιδί απέναντι στο μικρότερο, αυτός που τον έχουμε ανάγκη, αυτός που κρατάει το τηλεκοντρόλ, όλοι αυτοί έχουν εξουσία.
Να έχετε επίγνωση ότι είστε σε επίγνωση, σκόπιμα και συνειδητά
Το να είστε σε επίγνωση σημαίνει να είστε αφυπνισμένος. Δίχως επίγνωση σημαίνει κοιμισμένος. Είστε πάντα σε επίγνωση, δεν χρειάζεται να προσπαθείτε γι' αυτό. Αυτό που χρειάζεστε είναι να έχετε επίγνωση ότι είστε σε επίγνωση. Να είστε σε επίγνωση σκόπιμα και συνειδητά. Διευρύνετε και βαθύνετε το πεδίο της επίγνωσης.
Ραμάνα Μαχάρσι: Όταν το εγώ μεταμφιέζεται - η παγίδα της «προόδου» στην εσωτερική αναζήτηση
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι όσο εξελίσσονται πνευματικά, το εγώ τους σταδιακά εξαφανίζεται. Ότι με τον διαλογισμό, την αυτοπαρατήρηση και την εσωτερική εργασία, το «εγώ» χάνει τη δύναμή του και τελικά διαλύεται. Όμως ο Ραμάνα Μαχάρσι προειδοποιούσε για κάτι πολύ πιο λεπτό και ύπουλο. Έλεγε πως το εγώ δεν φεύγει εύκολα· αντίθετα, μεταμφιέζεται.
Πώς ο εξωτερικός κόσμος δημιουργείται από τις προβολές του νου
Ας εξετάσουμε για λίγο την εμπειρία τού "βλέπω, αγγίζω και μυρίζω ένα λουλούδι". Ας ξεκινήσουμε με το "βλέπω". Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι υπάρχει το λουλούδι, πέρα από την εμπειρία "βλέπω"; Λέμε "βλέπω το λουλούδι", αλλά στην πραγματικότητα όταν λέμε "το λουλούδι", αναφερόμαστε σε ένα νοητικό κατασκεύασμα, ένα συμπέρασμα του νου.
Τι είναι ο διαλογισμός και πώς να τον εντάξουμε στην καθημερινότητά μας
Ο διαλογισμός είναι μια πρακτική όπου η προσοχή μας είναι είτε εστιασμένη σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο (στην αναπνοή, σε ένα αναμμένο κερί, σε ένα σημάδι στον τοίχο, στην αίσθηση του Είμαι ή αλλού), είτε εντελώς χαλαρή στη θέση του παρατηρητή που επιτρέπει σε όλα τα φαινόμενα να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)





























