Όταν εμφανιστεί ο φόβος, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να στρέψεις την προσοχή σου σ' αυτόν για να τον αναγνωρίσεις. Μετά, η ερώτηση που πρέπει να θέσεις είναι: "Υπάρχουν κάποιες σκέψεις που συνδέονται με το φόβο;".
Μπορεί, για παράδειγμα, να προβάλλεις τον εαυτό σου στο μέλλον και να σκέφτεσαι πώς θα ελέγξεις κάποιες καταστάσεις. Μπορεί οι σκέψεις να δημιουργούν ένα φανταστικό σενάριο που να αφορά μια απώλεια, κάτι δηλαδή που δεν συμβαίνει τώρα, αλλά που μπορεί να συμβεί μελλοντικά. Πολλές φορές οι σκέψεις δημιουργούν σενάρια για καταστάσεις που μπορεί να συμβούν στο μέλλον, ενώ αυτές μπορεί να μη συμβούν ποτέ. Αλλά ακόμα και αν συμβούν, η πραγματική κατάσταση είναι πάντα πιο εύκολη να αντιμετωπιστεί.
Σε μια φανταστική κατάσταση δεν μπορείς να δράσεις -το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σταματήσεις να τη σκέφτεσαι-, ενώ μια πραγματική κατάσταση θα την αντιμετωπίσεις - θα στρέψεις την προσοχή σου σ' αυτή και θα δράσεις ανάλογα. Σε μια φανταστική κατάσταση που δημιουργούν οι σκέψεις, είσαι στο έλεος των σκέψεων. Μόλις αναγνωρίσεις ότι οι σκέψεις δημιουργούν το φόβο, θα δεις ότι το σώμα σου δεν μπορεί να διακρίνει ποια είναι η πραγματικότητα. Αν οι σκέψεις λένε ότι η ζωή σου κινδυνεύει, τότε το σώμα πιστεύει ότι αυτή είναι η πραγματικότητα.
Εγώ υπέφερα για πολλά χρόνια από το φόβο και από όλα τα συμπτώματα που τον συνοδεύουν, όπως οι ταχυπαλμίες και το άγχος. Ενώ δεν συνέβαινε τίποτα κακό, ήμουν στο δωμάτιό μου και εμφανιζόταν το άγχος από μόνο του και όλα συνέβαιναν στις σκέψεις. Επομένως, πρέπει να αντιμετωπίσεις αυτές τις εμπειρίες στο επίπεδο των σκέψεων.
Πώς αντιμετωπίζεις τις σκέψεις; Συνειδητοποιώντας το πόσο ανώφελες και καταστρεπτικές είναι και επιλέγοντας να βγεις έξω από το περιεχόμενό τους. Και πώς το πετυχαίνεις αυτό; Πρώτα απ' όλα, δεν πιστεύεις τις σκέψεις που σου λένε ότι δεν μπορείς να βγεις έξω από αυτές. Μετά στρέφεις την προσοχή σου στις αισθήσεις του σώματος. Έτσι αφαιρείς την προσοχή από τις σκέψεις. Για να το καταφέρεις αυτό πρέπει να βρίσκεσαι σε μια εσωτερική εγρήγορση. Μπορεί η ροή των σκέψεων να είναι τόσο ισχυρή που να μην μπορείς να βγεις έξω από αυτή. Αλλά τουλάχιστον μπορείς να ξέρεις ότι η αιτία της δυστυχίας σου δεν είναι το περιεχόμενο των σκέψεων, αλλά το ότι δεν μπορείς να βγεις έξω από αυτές. Και αυτό μπορεί να είναι η αρχή της αποταύτισης από τις σκέψεις.
Στην αρχή είναι δύσκολο να βγεις έξω από τις σκέψεις. Κάτι μέσα σου όμως θα γνωρίζει ότι αυτές οι σκέψεις δεν είναι απόλυτα αληθινές. Το χειρότερο είναι να βρίσκεσαι μέσα στις σκέψεις και να μην το γνωρίζεις καν. Τότε είσαι απόλυτα ταυτισμένος με τις σκέψεις και σου φαίνονται σαν να είναι η πραγματικότητα.
Μετά, καθώς η ενέργεια της ροής των σκέψεων θα αρχίσει να υποχωρεί, μπορείς να βγεις σιγά σιγά από τις σκέψεις και να πάρεις μια συνειδητή αναπνοή, και μετά άλλη μία, και μετά ακόμα μία, μέχρι να αρχίσεις να αισθάνεσαι το εσωτερικό ενεργειακό πεδίο του σώματος. Θα είναι σαν να φεύγει ένα μεγάλο βάρος από πάνω σου. Είναι ένα είδος αφύπνισης. Και μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου και να δεις ότι ήταν σαν ένας εφιάλτης. Είναι σαν να ξυπνάς από έναν εφιάλτη που βλέπεις τη νύχτα. Το ίδιο είναι και όταν βγαίνεις από τις σκέψεις σου και έρχεσαι στο παρόν.
*Απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Έκχαρτ Τόλλε.
Μετάφραση: Ν. Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
