Η άσκηση ψυχικής ή σωματικής βίας στο παιδί το τραυματίζει ψυχικά και παγιδεύει μέσα του αρνητικά συναισθήματα φόβου, μίσους ή ενοχής απέναντι στον γονέα ή τον συγγενή.
Τα συναισθήματα αυτά μπλοκάρουν τον αυθορμητισμό του παιδιού. Το παιδί διστάζει τότε να πράξει ελεύθερα, ανοικτά και με ειλικρίνεια, αρχίζει να ψάχνει πλάγιους τρόπους για να εκφράσει αυτό που θέλει, αρχίζει να προσποιείται και αποκτά συναισθηματική και σωματική θωράκιση, που είναι τόσο πιο σοβαρή όσο πιο σοβαρό είναι το ψυχικό τραύμα που τη δημιούργησε.
Η ψυχική θωράκιση δημιουργείται γιατί το αρνητικό συναίσθημα που καταπιέζεται στο σώμα (μίσος, οργή, ενοχή, θλίψη, φόβος) μπλοκάρει την ικανότητα του παιδιού για αυθόρμητη έκφραση της ειλικρίνειας, της αγάπης, της ανιδιοτέλειας, της κοινωνικότητας, της καλοσύνης και της χαράς.
Η σωματική θωράκιση ακολουθεί την ψυχική, γιατί οι μύες του σώματος συσπώνται υπερβολικά και παρεμποδίζουν την ελεύθερη κίνηση μέρους των αρθρώσεων του σώματος, λόγω του άγχους που καταπιέζεται στο σώμα.
*Από το βιβλίο "Ο θωρακισμένος άνθρωπος", Βίλχελμ Ράιχ
Διαβάστε επίσης:
