Η πράσινη γραμμή ακολουθεί όλες τις εμπειρίες, τις ευχάριστες και τις δυσάρεστες. Είναι πάντα εκεί. Εσύ μείνε μ' αυτή τη γραμμή, την επίγνωση. Και όταν λέω "μείνε" δεν εννοώ ότι είσαι κάτι ξεχωριστό που πρέπει να "μείνει" μ' αυτή τη γραμμή. Είσαι αυτή η γραμμή και απλά σου λέω ότι μπορείς να ξέρεις ότι είσαι αυτή η γραμμή. Είσαι η επίγνωση, είσαι αυτή η πράσινη γραμμή. Αυτό δεν είναι κάτι που ισχύει μόνο προσωρινά. Θα μπορούσα να σου το πω και λίγο διαφορετικά: "συντονίσου μ' αυτή τη συχνότητα".
Μετά, σιγά-σιγά, μπορείς να αρχίσεις να προσθέτεις και άλλες εμπειρίες, όπως τις σκέψεις, τις αισθήσεις του σώματος και τις πέντε αισθήσεις της αντίληψης. Όταν κάνεις διαλογισμό και αναπαύεσαι στην πραγματική σου φύση, η πράσινη γραμμή είναι σχεδόν μια ευθεία, σταθερή και χωρίς καμία ανατάραξη. Όταν κινείσαι, η γραμμή αρχίζει να κινείται λίγο πάνω-κάτω. Όπου πάει η γραμμή, να πηγαίνεις μαζί της. Να είσαι καθαρή επίγνωση.
Για να εξασκηθείς στο να ακολουθείς συνεχώς την πράσινη γραμμή και να φέρεις αυτή την κατάσταση στην πραγματική ζωή, μπορείς να αρχίσεις να προσθέτεις σιγά-σιγά κάποια πολυπλοκότητα και ποικιλία. Όταν κάθεσαι σε ένα παγκάκι σε κάποιο πάρκο, η γραμμή θα είναι σχεδόν ευθεία. Όταν περπατάς, η γραμμή θα κινείται ελαφρά πάνω-κάτω. Αν κάποιος σε πλησιάσει και σου φωνάξει, η γραμμή θα κάνει μια κορυφή. Αλλά αυτό δεν πρέπει να σε ενοχλεί. Απλά ακολούθησε τη γραμμή και αντιμετώπισε την κατάσταση όπως πρέπει.
Στην πραγματικότητα τίποτα δεν αλλάζει, είτε η γραμμή είναι ευθεία, είτε κάνει κάποιες κορυφές. Αν ακολουθείς τη γραμμή, υπάρχει μόνο η επίγνωση για την κάθε εμπειρία. Η τελεία που δημιουργεί τη γραμμή δεν διαταράσσεται από τίποτα. Μόνο ο ξεχωριστός εαυτός, το δημιούργημα του νου και των συναισθημάτων, μπορεί να διαχωριστεί από το σχεδιάγραμμα. Αυτός είναι που βγαίνει έξω από τη γραμμή και λέει "δεν μου αρέσει αυτή η συγκεκριμένη κορυφή, αυτή η εμπειρία". Η επίγνωση δεν λέει ποτέ κάτι τέτοιο. Για να πεις "δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει", ή "επιθυμώ κάτι που τώρα δεν συμβαίνει", πρέπει να αποκοπείς από τις εμπειρίες σου.
Αυτός ο ξεχωριστός εαυτός είναι προϊόν της φαντασίας και ακριβώς επειδή αντιστέκεται στην πραγματικότητα, δημιουργεί τον χρόνο, που του δίνει τη δυνατότητα να αναζητήσει κάποια εναλλακτική πραγματικότητα. Όταν είσαι η τελεία, δηλαδή η επίγνωση που ακολουθεί κάθε εμπειρία συνειδητά, δεν υπάρχει αρχή και τέλος, υπάρχει μόνο η εμπειρία του εαυτού σου. Μόνο οι σκέψεις είναι αυτές που τεμαχίζουν τη συνεχή επίγνωση και κάνουν τις εμπειρίες να φαίνονται μοναδικές, ή ξεχωριστές η μία από την άλλη.
*Από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Ρούπερτ Σπάιρα
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
