Στην υπαρξιακή σιωπή γνωρίζουμε την πραγματικότητα

Φανταστείτε για λίγο τη ζωή να μην έχει προβλήματα και να μην αποτελεί και η ίδια ένα πρόβλημα, αλλά όλα όσα συμβαίνουν να είναι απλώς απρόσωπες και παροδικές εκφράσεις της.

Για να δούμε τα πράγματα έτσι όπως είναι, δεν πρέπει να τα ερμηνεύουμε, να τα κρίνουμε ή να τα ονομάζουμε. Δεν πρέπει να μπαίνουμε στον κόσμο των σημαινόμενων. Δεν πρέπει να λέμε "τι σημαίνει αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνει".

Οι ερμηνείες πυροδοτούν αντιδράσεις, ενώ στην πραγματικότητα ό,τι αντιλαμβανόμαστε να συμβαίνει αποτελεί απλώς μια παροδική και απρόσωπη έκφραση της ζωής στο εξελικτικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται τώρα η ενέργεια.

Ακόμα και οι δράσεις και οι συμπεριφορές που προέρχονται από τους ανθρώπους αποτελούν απρόσωπες εκφράσεις της ζωής, αφού οι άνθρωποι είναι άλλος ένας τρόπος έκφρασης της ζωής αυτή τη στιγμή σ' αυτή τη γωνιά του σύμπαντος.

Μπορούμε να δούμε ποια είναι η πραγματικότητα. Είμαστε φτιαγμένοι γι' αυτό. Αλλά για να τη δούμε έτσι όπως είναι, πρέπει να μείνουμε μόνο στη γνώση της ύπαρξής της, στην παρατήρηση των εκφράσεων της ζωής, είτε είναι σκέψεις, είτε αισθήσεις, συναισθήματα και λειτουργίες του σώματος, είτε οτιδήποτε άλλο.

Για να απελευθερωθούμε από τη φυλακή της αντίστασης απέναντι στη ζωή, αρκεί να μάθουμε να μένουμε στην υπαρξιακή σιωπή, εκεί όπου υπάρχει μόνο καθαρή ύπαρξη. Η πρακτική εφαρμογή για να γίνει αυτή η αλήθεια βίωμα, είναι ο διαλογισμός, αφού πρώτα ο νους περάσει από τα απαραίτητα στάδια της κατανόησης.

Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com