Το απόφθεγμα της ημέρας
"Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη από το να πιστέψει κάποιος ότι είναι κάτι που δεν είναι. Οι πεποιθήσεις "είμαι ανεπαρκής, είμαι κακός, είμαι ανάξιος, θα έπρεπε να ήμουν αλλιώς", βρίσκονται στον πυρήνα όλων των ψυχικών συμπτωμάτων και διαταραχών. Το να γνωρίζουμε τι είμαστε δεν είναι φιλοσοφία, αλλά ο μόνος τρόπος για να ζούμε χωρίς να προκαλούμε πόνο και δυστυχία στον εαυτό μας και στους άλλους."
~Νίκος Μπάτρας

Η υπερηφάνεια δημιουργεί κτητικότητα και προσκόλληση

Η κτητικότητα και η προσκόλληση είναι συνέπειες της υπερηφάνειας. Επομένως, η προσκόλληση είναι μια πιθανή αιτία δυστυχίας, επειδή δημιουργεί το φόβο της απώλειας και με την απώλεια καταλήγουμε στην απάθεια, την κατάθλιψη και τη στενοχώρια.

Αν είμαστε υπερήφανοι για ένα αυτοκίνητο και μας το κλέψουν, θα νιώσουμε απογοήτευση και πόνο. Αν, αντ' αυτού, δεν είμαστε δεμένοι συναισθηματικά με το αυτοκίνητο, αλλά το χαιρόμαστε και νιώθουμε ευγνώμονες που το έχουμε, η απώλειά του θα μας προκαλέσει μόνο μια ήπια δυσφορία.

Η ευγνωμοσύνη είναι ένα από τα αντίδοτα της υπερηφάνειας. Αν τύχει να γεννηθούμε με υψηλό δείκτη νοημοσύνης, μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες, παρά να νιώθουμε υπερήφανοι. Δεν πρόκειται για κάποιο επίτευγμα - γεννηθήκαμε μ' αυτό. Εάν είμαστε ευγνώμονες για όσα μας έχουν δοθεί και για όσα έχουμε πετύχει μέσω των ικανοτήτων και των προσπαθειών μας, θα είμαστε ψυχικά ήρεμοι.

Είναι αστείο να παρατηρεί κάποιος πώς ο ανθρώπινος νους ντύνει με υπερηφάνεια οτιδήποτε χαρακτηρίζει ως «δικό μου». Είναι πιο εύκολο να απαλλαγούμε από την αίσθηση της υπερηφάνειας μόλις δούμε πόσο παράλογα υπερήφανοι νιώθουμε για ασήμαντα πράγματα.

*Από το βιβλίο "Letting Go: The Pathway of Surrender", David Hawkins.
**Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας