Τα γεγονότα της ζωής αποτελούν ευκαιρίες για ανάπτυξη, διεύρυνση και ωρίμανση. Σε μερικές περιπτώσεις είναι σαν να τα προκαλεί το υποσυνείδητό μας. Σαν να γνωρίζει το υποσυνείδητο το μάθημα που χρειάζεται να πάρουμε και έτσι να δημιουργεί την κατάλληλη εμπειρία.
Ο ψυχαναλυτής Καρλ Γιουνγκ πίστευε ότι στο υποσυνείδητο όλων μας υπάρχει μια φυσική τάση για ολοκλήρωση και συνειδητοποίηση του Εαυτού, η οποία βρίσκει πάντα τους τρόπους και τα μέσα για να δημιουργήσει την εμπειρία που χρειαζόμαστε, ακόμα και αν αυτή είναι επώδυνη για τον συνειδητό νου.
Ο Γιουνγκ έλεγε επίσης ότι στο υποσυνείδητο υπάρχει μια "σκιά", όπως την ονόμαζε, η οποία αποτελείται από τις καταπιεσμένες σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις για τον εαυτό μας που δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε. Οι κρίσεις στη ζωή μας έχουν, μεταξύ άλλων, αυτό το όφελος: μας φέρνουν σε πιο στενή επαφή με τη σκιά μας. Έτσι γινόμαστε πιο ανθρώπινοι και συνειδητοποιούμε ότι έχουμε πολλά κοινά με τους άλλους ανθρώπους. Τα πράγματα για τα οποία κατηγορούσαμε τους άλλους, τα βλέπουμε και σε εμάς τους ίδιους.
Όταν αυτά τα σκοτεινά στοιχεία έρχονται στο φως της συνειδητής επίγνωσης και τα αναγνωρίζουμε, παύουμε να είμαστε στο έλεος του υποσυνείδητου. Με το που βλέπουμε τη σκιά, η σκιά χάνει τη δύναμή της. Αυτό που χρειάζεται είναι να δούμε ότι έχουμε μέσα μας κάποιες απαγορευτικές τάσεις, σκέψεις και συναισθήματα. Μόλις τα δούμε μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε με τη στάση "ε και;".
Μια κρίση στη ζωή μάς κάνει πιο ανθρώπινους, συμπονετικούς και δεκτικούς. Αποκτάμε μεγαλύτερη κατανόηση για τον εαυτό μας και τους άλλους. Δεν χρειάζεται πλέον να κατηγορούμε κανέναν. Μέσα από μια κρίση αποκτούμε περισσότερη σοφία και πολλά οφέλη που μας συντροφεύουν στην υπόλοιπη ζωή μας.
Ο φόβος για τη ζωή είναι στην πραγματικότητα φόβος για τα συναισθήματα. Δεν φοβόμαστε τα γεγονότα της ζωής, αλλά αυτά που μπορεί να νιώσουμε. Μόλις μάθουμε να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας, ο φόβος για τη ζωή μειώνεται, η αυτοπεποίθηση αυξάνεται και είμαστε περισσότερο έτοιμοι να ρισκάρουμε, γιατί δεν φοβόμαστε τις συναισθηματικές συνέπειες που μπορεί να προκύψουν. Επειδή ο φόβος είναι η βάση για όλα τα εμπόδια, το να μάθουμε να μη φοβόμαστε το φόβο, ξεμπλοκάρει τις μεγάλες λεωφόρους τής ζωής που παλιότερα αποφεύγαμε.
Ένα άλλο όφελος των κρίσεων στη ζωή είναι ότι μας κάνουν πιο συνειδητούς και μας ωθούν να επανεξετάσουμε τη στάση μας σε σημαντικά θέματα. Μας αναγκάζουν να αποφασίσουμε αν θέλουμε να συνεχίσουμε να θυμώνουμε με το παραμικρό, ή να ψάξουμε να βρούμε την ηρεμία μας. Να μισούμε κάποιον, ή να τον συγχωρήσουμε. Να αποφεύγουμε αυτά που μας φοβίζουν, ή να τα αντιμετωπίσουμε. Έχουμε την ευκαιρία να αποφασίσουμε αν θα επιμένουμε να έχουμε δίκιο, ή αν θα αφήνουμε κάποια πράγματα να φεύγουν.
*Από το βιβλίο "Letting Go - The Pathway of Surrender", David R. Hawkins, Hay House, Inc.
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
