Ομολογώ ότι κι εγώ χρησιμοποιώ την τεχνολογία, αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο ο υπόλοιπος κόσμος. Έχω παρατηρήσει όμως ότι είναι πολύ εύκολο να εθιστεί κανείς σε όλα αυτά, στο διαδίκτυο και σε όλα τα gadget και τις μικροσυσκευές, ακριβώς όπως κάποτε εθιζόταν ο κόσμος στην τηλεόραση.
Απ' τη μια μας παρέχουν τεράστιες δυνατότητες διασύνδεσης, επικοινωνίας και μετάδοσης πληροφοριών, αλλά υπάρχουν και μεγάλοι κίνδυνοι.
Ο πιο σημαντικός κίνδυνος είναι ότι ενισχύεται ο εθισμός μας στα πράγματα, γενικά. Ο εθισμός μας στην επόμενη σκέψη, που είναι ένας ασυνείδητος μηχανισμός και τον αποκαλώ "εθισμό στο σκέπτεσθαι". Συνήθως όταν μιλάμε για εθισμούς και εξαρτήσεις, το μυαλό μας δεν πάει στις σκέψεις, αλλά για πολλούς οι σκέψεις είναι ένας εθισμός, και σε πολλές περιπτώσεις είναι και τοξικός. Είναι σαν ναρκωτικό. Οι άνθρωποι αντλούν την ταυτότητά τους από τις σκέψεις.
Όλες αυτές οι ηλεκτρονικές συσκευές μεγεθύνουν την κατάσταση που ήδη προϋπήρχε και γεμίζουν το μυαλό με ολοένα και περισσότερα πράγματα, το ένα μετά το άλλο. Το Facebook, το Twitter, τα μηνύματα στο κινητό, τα email, το σερφάρισμα σε ιστοσελίδες... Ο νους δεν ηρεμεί ποτέ.
Η τεχνολογία έχει ένα τεράστιο δυναμικό, αλλά αν δεν μάθουμε να το χειριζόμαστε σωστά μπορεί να μας καταστρέψει. Αν δείτε τα παιδιά, δεν παίζουν πια όπως παλιά, είναι πολλές ώρες σε ακινησία και πολλά από αυτά είναι παχύσαρκα. Κάθονται συνεχώς μπροστά σε μια οθόνη και οι συσκευές τούς απορροφούν όλη την προσοχή. Αν τα στερήσετε από τα παιχνίδια τους, θα δείτε ότι υποφέρουν πολύ, με τον ίδιο τρόπο που υποφέρει και ένας τοξικομανής όταν δεν παίρνει τη δόση του. Πολλά παιδιά εμφανίζουν αδυναμία συγκέντρωσης. Δεν μπορούν να συγκεντρωθούν σε ένα μόνο πράγμα. Ο νους τους έχει συνηθίσει να παρακολουθεί εικόνες που εναλλάσσονται ταχύτατα η μία μετά την άλλη.
Όλα αυτά που μας αποσπούν τόσο πολύ την προσοχή έχουν μόνο σχετική αξία στη ζωή μας και είναι όλα προσωρινά. Πιο σημαντικό από όλα αυτά είναι η αφύπνιση της συνειδητότητας, το να γνωρίσουμε τι είμαστε στ' αλήθεια. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, θα είμαστε δυστυχισμένοι. Και ειδικά οι νέοι άνθρωποι που νιώθουν τώρα άτρωτοι και είναι όλο ζωντάνια, μπορεί να μην είναι τώρα δυστυχισμένοι, αλλά αν δεν καταλάβουν τι είναι σημαντικό και τι όχι στη ζωή τους, θα γίνουν δυστυχισμένοι γιατί δεν θα έχουν γνωρίσει τίποτα άλλο πέρα από το περιεχόμενο του νου τους.
Παίρνοντας κάποιες αποφάσεις μπορούμε να αποτρέψουμε να κυριαρχείται η ζωή μας από όλα αυτά τα τεχνολογικά μέσα. Απαιτείται κάποιου είδους αυτοπειθαρχία για να μην αφήσουμε τον νου να μας κυριεύσει.
*Απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Έκχαρτ Τόλλε
Μετάφραση: Ν. Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
