Αν υποφέρεις από το φόβο, προσπάθησε πρώτα να εντοπίσεις το μήνυμα του φόβου, δηλαδή τι είναι αυτό που τον πυροδοτεί. Τι ακριβώς λέει ο φόβος, πώς ξεκινάει και σε τι αναφέρεται;
Μετά αναρωτήσου ποιος είναι αυτός που υποφέρει από το φόβο. Όταν λες «εγώ υποφέρω από το φόβο», σε τι αναφέρεται ακριβώς αυτό το «εγώ»; Προσδιόρισέ το. Είναι το σώμα ή είναι κάτι άλλο; Αν είναι το σώμα, εντόπισε τις αντίστοιχες αισθήσεις και παρατήρησέ τες. Νιώσ' τες χωρίς να τους αντιστέκεσαι. Αν νιώσεις ότι υποφέρεις ως άτομο, δες αν αυτό επιβεβαιώνεται βιωματικά. Δες αν αυτή η εντύπωση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Μετά δες τι είναι αυτό που παρατηρεί την ύπαρξη του φόβου. Πού είσαι εσύ μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό; Προσπάθησε να εντοπίσεις πιο πολύ τον εαυτό σου όχι σ’ αυτόν που υποφέρει, αλλά σ’ αυτόν που κάνει την παρατήρηση.
Με λίγη εξάσκηση θα δεις ότι θα μεγαλώνει όλο και περισσότερο ο χώρος που βρίσκεται μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου φόβου και αυτό θα σε κάνει να αισθάνεσαι όλο και πιο δυνατός, αντί να είσαι στο έλεος του φόβου.
Ο φόβος δεν μπορεί να αγγίξει τον παρατηρητή. Είναι απλώς ένα παροδικό φαινόμενο που εμφανίζεται και εξαφανίζεται μέσα στο χώρο της επίγνωσης.
*Απόσπασμα από ομιλία του Μούτζι
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας
Διαβάστε επίσης:
.png)
