Κάθε προσδοκία αποτελεί πιθανή αιτία δυστυχίας και πόνου

Προσδοκώ σημαίνει περιμένω από κάτι να είναι, ή να εξελιχθεί, όπως το φαντάζομαι. Για να εμφανιστεί η προσδοκία πρέπει να χάσουμε την επαφή με το παρόν και να ακολουθήσουμε τις σκέψεις που περιγράφουν τις εμπειρίες μας στο μέλλον, με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιείται η αίσθηση της ασφάλειάς μας ή η εγωική μας αξία.

Αν κάποιος αγοράσει ένα αυτοκίνητο και δει ότι το αυτοκίνητο δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του, θα απογοητευτεί. Αν κάποιος αρχίσει να εργάζεται σε μια δουλειά και η δουλειά δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του, θα απογοητευτεί. Αν οι γονείς επιθυμούν τα παιδιά τους να εξελιχθούν και να γίνουν κάπως ή κάτι συγκεκριμένο και αυτά γίνουν κάτι άλλο, θα απογοητευτούν. Όπου υπάρχει προσδοκία υπάρχει και έτοιμο πεδίο πόνου και δυστυχίας.

Το πόσο υποφέρει κάποιος που βιώνει τη μη ικανοποίηση των προσδοκιών του εξαρτάται από το πόσο ισχυρά προσκολλημένος είναι στις προσδοκίες του. Κάποιος που επιμένει να φαντάζεται τα πράγματα όπως εκείνος θέλει αντί να τα βλέπει όπως είναι, θα υποφέρει πολύ. Όσο πιο ευέλικτος και έτοιμος είναι κάποιος να εγκαταλείψει τις προσδοκίες του, τόσο πιο γρήγορα θα εναρμονιστεί με τις εμπειρίες του και θα σταματήσει να υποφέρει.

Ο πόνος που συνοδεύει τις ανικανοποίητες προσδοκίες προέρχεται από την αντίσταση στις εμπειρίες μας, δηλαδή την αντίσταση στο παρόν. Όταν έχουμε ως οδηγό στη ζωή μας τη φαντασία, αντί να έχουμε την παρατήρηση και την αποδοχή των εμπειριών μας, θα υποφέρουμε. 

Όσο πιο γρήγορα παραιτηθούμε από το "θέλω τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι", τόσο πιο γρήγορα θα βιώσουμε εσωτερική ηρεμία. Παράλληλα, θα ανοίξει ένα νέο πεδίο συνειδητής δράσης απέναντι σε οποιαδήποτε κατάσταση, αντί να αντιδρούμε σαν προγραμματισμένα ρομποτάκια από τις προσδοκίες, τις επιθυμίες και τους φόβους μας.

Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com