Αγάπη είναι αυτό που είναι παρόν όταν δεν υπάρχει διαχωρισμός

Νιώθουμε συχνά πως δεν μας αγαπούν αρκετά. Αυτό αποτελεί αντανάκλαση του γεγονότος πως εμείς δεν αγαπάμε, πως δεν μπορούμε να βρούμε την ικανότητά μας ν' αγαπήσουμε.

Η αγάπη δεν είναι κάτι που κάνουμε ο ένας στον άλλο. Δεν έχει αντικείμενο ή υποκείμενο.

Αγάπη είναι αυτό που είναι παρόν όταν δεν υπάρχει αντικείμενο και υποκείμενο, όταν δεν υπάρχουν δύο.

Το αίσθημα πως δεν μας αγαπούν εκφράζει στην πραγματικότητα την ανάγκη μας γι' αγάπη, την ανάγκη για την κατάργηση αυτού του διαχωρισμένου κόσμου, μέσα στον οποίο υπάρχουν τα εγώ μας.

Αυτή η κατάργηση δεν έρχεται μέσα από την αγάπη κάποιου άλλου για μας. Δεν έρχεται μέσα από τη δική μας την αγάπη για κάποιον άλλον.

Η αγάπη δεν είναι μια αιτία. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί, δεν μπορεί να ασκηθεί, δεν μπορεί να διδαχθεί.

Μπορούμε να επιθεωρήσουμε σε βάθος αυτό που είμαστε παρατηρώντας τη δομή της διαίρεσης που ενυπάρχει στη σκέψη, στη μνήμη και στο εγώ. Μπορούμε να κάνουμε μια παύση, μπορούμε να μείνουμε ακίνητοι.

Η αγάπη, που είναι η ίδια η ενέργεια και η έκφραση της ζωής, είναι ολόκληρη. Η σκέψη δεν μπορεί να προσελκύσει αυτή την ενέργεια. Οι λέξεις δεν μπορούν να τη συλλάβουν.

Αυτή η ενέργεια της ολότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, να διαιρεθεί ή να σκορπιστεί.

Έχοντας δει τη φύση της σκέψης και του εγώ μας, μπορούμε να περάσουμε μέσα από αυτή την πύλη στη σιωπή.

Αφήσαμε έναν κόσμο διασπασμένο και μπήκαμε μέσα σε κάτι που είναι ολόκληρο, αλλά είναι κενό. Αν δεν υπάρχει αυτός που ονομάζει, τότε δεν υπάρχουν ονόματα. Αν δεν υπάρχει υποκείμενο, τότε δεν υπάρχει αντικείμενο. Υπάρχει το κενό.

Μέσα σ' αυτό υπάρχει τρομερή ενέργεια, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να τη διασκορπίσει. Υπάρχει μεγάλη δημιουργικότητα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να την περιορίσει.

Μέσα από τον ψυχολογικό εαυτό, το κέντρο του εγώ έχει σιωπήσει. Μέσα από αυτή την απέραντη έκταση της σιωπής, η ενέργεια της ζωής εκφράζεται.

Η φύση αυτή της ενέργειας, ακριβώς επειδή βρίσκεται πέρα από την αιτία και το αποτέλεσμα, είναι άγνωστη. Δεν μπορεί να συμπεριληφθεί μέσα σε κάποια αντίληψη ή να χειραγωγηθεί από τη σκέψη ή να χρησιμοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο.

Δεν είμαστε αυτοί που βιώνουν ή διερευνούν αυτή την ενέργεια. Είμαστε η ίδια η ενέργεια. Εκφράζουμε, διερευνούμε, εκδηλωνόμαστε και διαλυόμαστε.

*Από το βιβλίο "Μην κάνεις τίποτα", Steven Harrison, Εκδ. Αλκυών