Αντυασάντι: η ειλικρίνεια και η άνευ όρων αποδοχή

Είναι πολύ εύκολο να παρερμηνεύσουμε το τι είναι η ειλικρίνεια και τι σημαίνει "λέω την αλήθεια στον εαυτό μου και στους άλλους". Μερικές φορές διστάζω να μιλήσω γι' αυτό το θέμα γιατί ξέρω ότι δεν θα γίνει κατανοητό και θα παρερμηνευτεί από πολλούς.

Πραγματικά, το θέμα της ειλικρίνειας και της έκφρασης της αλήθειας δεν είναι εύκολο. "Λέω την αλήθεια" δεν σημαίνει "λέω τι σκέφτομαι" για μένα ή για κάποιον άλλον. Δεν σημαίνει "λέω τη γνώμη μου", ούτε όταν λέω την αλήθεια αδειάζω το περιεχόμενο του νου μου στον άλλον λέγοντας "αυτά πιστεύω για σένα, αυτή είναι η γνώμη μου, έτσι αισθάνομαι για σένα, έτσι σε κρίνω". Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σχέση με την αλήθεια.

Όταν λες τη γνώμη σου σε κάποιον για το πώς τον κρίνεις δεν λες την αλήθεια. Είναι απλά μια δική σου προβολή προς τα έξω των όσων κουβαλάς μέσα σου. Τι είναι η αλήθεια λοιπόν; Δεν είναι το να αδειάζουμε τις απόψεις μας πάνω στον άλλον. Δεν είναι το να εκφράζουμε τα πιστεύω μας για τα πράγματα και τις καταστάσεις. Αυτά μας απομακρύνουν από την αλήθεια. Η αλήθεια είναι πολύ απλή και όταν την εκφράζεις είσαι απολύτως απροστάτευτος. Και για να το κάνεις αυτό πρέπει να έχεις έρθει ολοκληρωτικά σε επαφή με τον εαυτό σου. Πρέπει να έχεις δει, και όχι απλά να κατανοήσεις θεωρητικά, ποιες είναι οι σκέψεις και τα πιστεύω σου που σε εμποδίζουν να το κάνεις αυτό. Γιατί αυτές οι σκέψεις είναι εξωπραγματικές και σε απομακρύνουν από την αλήθεια.

Ένα κομμάτι της αφύπνισης αφορά τη συνειδητοποίηση ότι όλα τα όντα είναι ελεύθερα. Όταν αυτή η αίσθηση είναι αυθεντική, τη μοιράζεσαι με όλον τον κόσμο. Η πραγματική ελευθερία δεν υποδηλώνει ότι μόνο εγώ είμαι ελεύθερος. Σημαίνει ότι όλοι είναι ελεύθεροι. Και όταν όλοι είναι ελεύθεροι σημαίνει ότι έχουν το δικαίωμα να είναι ακριβώς έτσι όπως είναι, είτε ζουν ασυνείδητα είτε όχι. Μέχρι να μπορέσει κάποιος να το δει αυτό, στερεί την ελευθερία από όλον τον κόσμο και αντιλαμβάνεται την αλήθεια ως ένα προσωπικό αγαθό. Σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και πώς θα μπορέσει αυτός να είναι ή να νιώσει ελεύθερος. Αλλά η πραγματική ελευθερία είναι ένα δώρο για όλους.

Όπως είχε πει ο Βούδας τη στιγμή της φώτισής του: "Μαζί με εμένα όλα τα όντα συνειδητοποίησαν ταυτόχρονα την ελευθερία τους". Ο συμβατικός νους δεν μπορεί να το κατανοήσει αυτό και κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί "αφού όλα αφυπνίστηκαν, γιατί εγώ παραμένω ασυνείδητος;". Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό στον συμβατικό νου. Αυτό που εννοούσε ο Βούδας είναι ότι η αφύπνιση δεν είναι ένα προσωπικό γεγονός. Δεν συνέβη δηλαδή στον Βούδα ως άτομο, αλλά όλη η πραγματικότητα αφυπνίστηκε μέσα από τη μορφή του. 

Γι' αυτό είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο κόσμος είναι ελεύθερος να αφυπνιστεί. Και γι' αυτό πρέπει να τον αποδεχτούμε όπως είναι. Μέχρι να δώσεις στον κόσμο την ελευθερία του να είναι ακριβώς έτσι όπως είναι, δεν θα είσαι εσύ ελεύθερος. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στην αφύπνισή μας και είναι πολύ εύκολο να ξεφύγει απ' την προσοχή μας. Δεν μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν περιμένεις από τους άλλους να συμφωνούν μαζί σου και όταν δεν τους αποδέχεσαι ακριβώς έτσι όπως είναι. Οι σκέψεις του τύπου "μπορεί να μην τους αρέσει αυτό που θα πω, μπορεί να μη συμφωνήσουν μαζί μου, μπορεί να μην τους αρέσω, κ.τ.λ." δεν σε αφήνουν να δώσεις στον κόσμο την ελευθερία του. Όταν προσπαθείς να προστατεύσεις έτσι τον εαυτό σου, στερείς τον κόσμο από την ελευθερία του. 

*Απόσπασμα από ηχογραφημένη ομιλία του Αντυασάντι.
Μετάφραση: Νίκος Μπάτρας