Κάθε κριτική που κάνουμε για τους άλλους δηλώνει κάτι για εμάς

Τείνουμε να αντιμετωπίζουμε τους άλλους κατά τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας. Και οι άλλοι τείνουν να μας αντιμετωπίζουν σύμφωνα με τις ενδείξεις που τους δίνουμε ως προς τον τρόπο με τον οποίο περιμένουμε να μας αντιμετωπίσουν.

Αν τα μηνύματα που εκπέμπετε με τη γλώσσα του σώματος και με αυτά που λέτε υποδηλώνουν ότι είστε ένας άχρηστος, μια ανίκανη ανθρώπινη ύπαρξη, ένα θύμα, τότε στην πραγματικότητα προσκαλείτε τους άλλους να σας καταστήσουν θύμα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν θύτες όταν δεν υπάρχουν αυτοί που ηθελημένα προσφέρουν τον εαυτό τους σαν θύμα.

Κατά παρόμοιο τρόπο, όταν συνηθίζετε να αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας με σκληρότητα, τείνετε να δείχνετε την ίδια σκληρότητα στους άλλους. Αν δεν μπορείτε να εμπιστευτείτε τον εαυτό σας, πώς μπορείτε να εμπιστευτείτε τους άλλους; Ή, πώς μπορείτε να συγχωρήσετε, όταν δεν συγχωρείτε μέσα στην καρδιά σας τον εαυτό σας; Πρόκειται για αμφίδρομη κατάσταση. Κάθε κρίση που κάνουμε για τους άλλους στην πραγματικότητα μας λέει περισσότερα για τον εαυτό μας (τα όριά μας, τους περιορισμούς και αυτά που δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας) παρά γι' αυτούς.

Όταν νιώθετε καλά με τον εαυτό σας γίνεστε πιο αυθόρμητοι, πιο αυθεντικοί. Δεν χρειάζεται να κρατάτε σφιχτά το χαλινάρι, να αυτολογοκρίνεστε και να αυτοπεριορίζεστε συνεχώς μήπως και προδώσετε αυτό που πραγματικά είστε. Μπορείτε να επιτρέψετε στον εαυτό σας να εκφράζεστε ελεύθερα. Γι' αυτόν που αγαπά τον εαυτό του δεν υπάρχουν "πρέπει", υπάρχει μόνο αυτοέκφραση. Δεν θα νιώθετε πως πρέπει να εξευμενίζετε τους άλλους, να λυγίζετε και να οπισθοδρομείτε στην προσπάθεια να κερδίσετε την αποδοχή τους. Αν είστε πιο ανεκτικός στην κριτική και παίρνετε τον εαυτό σας λιγότερο σοβαρά, θα γίνετε λιγότερο ευαίσθητοι και ευέξαπτοι με αυτά που πιστεύουν οι άλλοι για σας. 

Και να θυμάστε πως δεν είναι δυνατόν να ευχαριστείτε συνεχώς τους άλλους. Δεν βρίσκετε εδώ γι' αυτό το λόγο. Βρίσκεστε για να τραγουδήσετε το δικό σας τραγούδι, να είστε αυτό που είστε, και να το απολαμβάνετε. Και, ούτως ή άλλως, όταν δεν είστε αυθεντικοί, πώς μπορείτε να γνωρίζετε πραγματικά αν η οποιαδήποτε έκφραση αγάπης απέναντί σας απευθύνεται πραγματικά σ' εσάς και όχι στην ψεύτικη εικόνα που τόσο απελπισμένα παρουσιάζετε; Είναι καλύτερα, για αλλαγή, να γίνετε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σας και να επιτρέψετε στο αυθόρμητο παιδί που βρίσκεται βαθιά μέσα σας να βγει στην επιφάνεια και να παίξει με όλη τη φρεσκάδα και την αγνότητά του.

*Από το βιβλίο "Γίνε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου", Louis Proto, Εκδ. Αλκυών