Osho: Ο διαλογισμός είναι ο δρόμος για να πας πέρα από το νου

Η ανάλυση δεν μπορεί να σε πάει πέρα από το νου. Ο τρόπος για να πας πέρα από το νου είναι η επίγνωση και ο δρόμος είναι ο διαλογισμός. Είναι ένας απλός τρόπος και έχει δημιουργήσει χιλιάδες φωτισμένους στην Ανατολή. Και δεν έκαναν τίποτα με το νου, έκαναν κάτι άλλο: απλώς έγιναν συνειδητοί.

Χρησιμοποιούσαν το νου σαν ένα αντικείμενο. Όπως βλέπεις κάθε δέντρο ξεχωριστά, κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, προσπάθησαν να δουν και το νου επίσης ξεχωριστά και τα κατάφεραν. Και τη στιγμή που κατάφεραν να δουν και το νου ξεχωριστά, αυτό ήταν ο θάνατος του νου. Στη θέση του ωριμάζει η καθαρότητα. Εξαφανίζεται η διανόηση και εμφανίζεται η ευφυΐα. Δεν αντιδράς πλέον, αλλά ανταποκρίνεσαι. Η αντίδραση είναι πάντοτε βασισμένη στην εμπειρία του παρελθόντος και η ανταπόκριση είναι σαν καθρέφτης. Στέκεσαι μπροστά του και ανταποκρίνεται - δείχνει το πρόσωπό σου. Δεν κουβαλάει καμία μνήμη. Τη στιγμή που απομακρύνεσαι, είναι και πάλι καθαρός, χωρίς καμία αντανάκλαση.

Τελικά, ο διαλογιστής γίνεται καθρέφτης. Οποιαδήποτε κατάσταση αντανακλάται πάνω του, εκείνος ανταποκρίνεται στην παρούσα στιγμή. Γι' αυτό, κάθε ανταπόκριση έχει φρεσκάδα, καθαρότητα, ομορφιά, χάρη. Δεν είναι μια παλιά ιδέα η οποία επαναλαμβάνεται. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κατανοηθεί, ότι καμία κατάσταση δεν είναι ακριβώς ίδια με κάποια άλλη που έχεις αντιμετωπίσει στο παρελθόν. Έτσι, αν αντιδράς από το παρελθόν, δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις την κατάσταση, απλώς χάνεις χρόνο.

Αυτή είναι η αιτία της αποτυχίας σου. Δεν βλέπεις την κατάσταση, αλλά είσαι περισσότερο συγκεντρωμένος στο πώς θα αντιδράσεις. Είσαι τυφλός σε ό,τι αφορά την κατάσταση. Ο άνθρωπος του διαλογισμού είναι απλώς ανοιχτός, με τα μάτια του διαθέσιμα να δουν την κατάσταση και να την αφήσουν να προκαλέσει τη δική τους ανταπόκριση. Δεν κουβαλάνε έτοιμες απαντήσεις.

Ο νους είναι παράξενος. Όταν δεν υπάρχει πρόβλημα, το δημιουργεί. Πρόσεχε το νου. Είναι τυφλός. Δεν γνωρίζει τίποτα, αλλά ξέρει να προσποιείται. Προσποιείται ότι γνωρίζει τα πάντα. Ο Σωκράτης είχε ταξινομήσει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες. Τη μία κατηγορία την ονομάζει γνώση γεμάτη άγνοια. Είναι οι άνθρωποι που νομίζουν ότι ξέρουν, αλλά βασικά έχουν άγνοια. Και ονομάζει τη δεύτερη κατηγορία άγνοια γεμάτη γνώση. Είναι οι άνθρωποι που λένε "δεν ξέρω". Μέσα σ' αυτή τους την αθωότητα υπάρχει γνώση κι αυτή είναι η δουλειά του διαλογισμού και της επίγνωσης.

*Από το βιβλίο "Υγεία: Ή τώρα ή ποτέ", Osho, Εκδ. Ρέμπελ