Η επίγνωση δεν είναι ιδιότητα του νου

Αν ως νου ορίσουμε το σύνολο των νοητικών λειτουργιών (σκέψεις, ερμηνείες, μνήμη, φαντασία, κ.τ.λ), τότε όχι, η επίγνωση δεν είναι μια ιδιότητα του νου.

Ο νους είναι παρατηρούμενος. Οι σκέψεις, η "φλυαρία" του νου, οι αναμνήσεις, τα κατασκευάσματα της φαντασίας, είναι όλα παρατηρούμενα από την επίγνωση (δηλαδή από εμάς).

Η επίγνωση για να υπάρξει δεν έχει ανάγκη τον νου. Ο νους είναι απλώς μια λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η επίγνωση είναι ιδιότητα της επίγνωσης, κανενός άλλου οργάνου ή λειτουργίας. Και αυτό επιβεβαιώνεται βιωματικά. 

Όταν αναφερόμαστε στην επίγνωση δεν μιλάμε για μια αυθαίρετη και αόριστη επίγνωση. Ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει ότι η ιδιότητα να γνωρίζει ότι υπάρχει (δηλ. η ιδιότητα της ύπαρξής του) και να παρατηρεί τα προϊόντα του συστήματος σώμα-νους, δεν προέρχεται από αλλού. Είναι αυτόφωτη.

Αν η επίγνωση ήταν ιδιότητα του νου, τι θα ήταν αυτό που θα αναγνώριζε τα νοητικά προϊόντα, π.χ. τις σκέψεις; Μία σκέψη δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό της, ούτε να αναγνωρίσει μια άλλη σκέψη ή μια αίσθηση του σώματος.

Χρειάζεται να υπάρχει κάτι άλλο, όπως για να διαβαστούν αυτές οι λέξεις χρειάζεται να υπάρχει η οθόνη πάνω στην οποία θα εμφανιστούν. Ή αν τυπωθούν σε χαρτί χρειάζεται να υπάρχει το χαρτί. Η επίγνωση είναι σαν την οθόνη και το χαρτί. Δεν είναι προϊόν των κειμένων, των εικόνων, των βίντεο ή οποιωνδήποτε άλλων αντικειμένων εμφανίζονται κι εξαφανίζονται.

Νίκος Μπάτρας
Διαχειριστής www.aytepignosi.com
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...