Η ζωή αποκτά νόημα όταν αγαπάμε και μαθαίνουμε διαρκώς

Η αγάπη σε μία σχέση παίρνει χρώμα όταν παρακάμπτονται τα υλικά και συναισθηματικά συμφέροντα και υπάρχει μεγαλύτερη ενασχόληση με πνευματικές και ψυχικές ικανότητες σε επίπεδο προσωπικής ανάπτυξης και εξέλιξης.

Στο στάδιο αυτό μπορεί να βοηθήσει ο ένας τον άλλο χωρίς αντιστάσεις, κριτική και καταπίεση εξαιτίας του φόβου της αλλαγής. 

Στα ζευγάρια υπάρχει ένας μόνιμος φόβος ανασφάλειας απέναντι στην αλλαγή. Συνήθως, όταν ο ένας σύντροφος αλλάζει πνευματικά ενδιαφέροντα, χόμπι ή ασχολίες, ο άλλος αντιστέκεται και αντιδρά αρνητικά. Η ζήλια, η ανησυχία και ο φόβος ότι θα τον χάσει οδηγούν σε έντονες προστριβές. 

Εάν όμως υπάρχει πραγματική αγάπη, όχι μόνο δεν θα σταθούμε εμπόδιο, αλλά απεναντίας θα ενισχύσουμε τον σύντροφό μας προς αυτή την κατεύθυνση.

Όταν αποφασίσουμε να εξελιχθούμε πνευματικά και θελήσουμε να ξεπεράσουμε πραγματικά τις προκαταλήψεις, τους φόβους και τις εξαρτήσεις μας, θα μπορέσουμε να μιλήσουμε ανοιχτά στον σύντροφό μας για το καινούργιο μας ενδιαφέρον. 

Οποιαδήποτε αντίθεση και αντίδραση συναντήσουμε είναι μέρος της δικής μας ανασφάλειας και κάθε προσπάθεια από την πλευρά μας προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση αυξάνει τις αρνητικές αντιδράσεις.

Μια σχέση αγάπης έχει προοπτική και ενισχύεται όταν και τα δύο μέρη εκφράζονται ανοικτά και αφήνουν ελεύθερο τον εαυτό τους να ακολουθεί τις θεμιτές αλλαγές της ζωής, χωρίς να βαλτώνουν σε έναν άκαμπτο τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Η ζωή αποκτά νόημα όταν αγαπάμε και μαθαίνουμε διαρκώς.

*Από το βιβλίο "Συναισθήματα - ο καθρέφτης της ψυχής", Γιώργος Δημόπουλος, Εκδ. Ελληνικά Γράμματα