Βιώνεις αναστάτωση ή γαλήνη ανάλογα με το πού στρέφεις την προσοχή σου

Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσεις τη διαφορά ανάμεσα στην υγιή λειτουργία σου και στο αναλυτικό σου μυαλό είναι μια παρομοίωση. Φαντάσου ότι κάθεσαι δίπλα σε μια φωτιά με ξύλα, ψηλά σε ένα βουνό.

Ήρθες στη φύση για να βρεις λίγη ησυχία και γαλήνη, και βρήκες αυτά και ακόμα περισσότερα. Νιώθεις άλλος άνθρωπος, σαν να έχεις ξαναγεννηθεί.

Ξαφνικά όμως μαγνητίζει την προσοχή σου το γάβγισμα ενός σκύλου από μακριά. Το γάβγισμα δυναμώνει όσο περισσότερο το προσέχεις και αρχίζει να σου τεντώνει τα νεύρα. Προσπαθείς να το αγνοήσεις, αλλά δεν τα καταφέρνεις. Όσο περνάει η ώρα, δυναμώνει ακόμα πιο πολύ και σκέφτεσαι "Θα σταματήσει καμιά ώρα; Γιατί δεν του το βουλώνει το αφεντικό του;". Η γαλήνη και η ησυχία σου έχουν καταστραφεί. Αρχίζεις να πιστεύεις ότι η εκδρομή σου ήταν μια σπατάλη χρόνου. Ξεχνάς ότι πριν από λίγο ένιωθες ήρεμος.

Μπορείς να θεωρήσεις ότι η υγιής λειτουργία σου είναι η γαλήνη και η ησυχία που ένιωθες πριν προσέξεις το γάβγισμα του σκύλου. Η γαλήνη και η ησυχία δεν ήταν κάτι το φανταχτερό, ήταν απλώς ένα υπέροχο αίσθημα ηρεμίας. Ένιωθες την έμπνευση και την ανανέωση. Είχες μια αίσθηση προοπτικής και πληρότητας. Αν χρειαζόταν να σκεφτείς κάτι, το έκανες με καθαρό μυαλό και σοφία. Η ζωή σου φαινόταν απλή, όμορφη και χωρίς προβλήματα.

Το αναλυτικό μυαλό σου μπορείς να πεις ότι είναι το γάβγισμα του σκύλου που είναι σε απόσταση. Όσο πιο πολύ συγκεντρώνεις την προσοχή σου σε αυτό, τόσο πιο πολύ κατακλύζει το μυαλό σου και σου καταστρέφει το αίσθημα γαλήνης. Νομίζεις ότι ο σκύλος είναι ακριβώς δίπλα σου και το γάβγισμά του σού λέει "Μην απολαμβάνεις την ησυχία, άκουσέ με". Το αναλυτικό μυαλό σου είναι σαν ένας σκύλος που γαβγίζει και σε παρακαλάει να τον προσέξεις. Σου ζητά να τον ακούσεις, να γίνει το επίκεντρο της προσοχής σου κι εσύ να μην ενδιαφέρεσαι για τίποτε άλλο.

Η υγιής λειτουργία σου και το αναλυτικό μυαλό σου είναι ταυτόχρονα παρόντα. Η ησυχία των βουνών στην παρομοίωσή μας ήταν ακόμα εκεί, ποτέ δεν είχε φύγει από το προσκήνιο, αλλά επισκιάστηκε από το μακρινό θόρυβο. 

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το γάβγισμα (το αναλυτικό μυαλό σου) ήταν εκεί ακόμα και πριν το προσέξεις. Ταλαντεύεσαι σαν εκκρεμές μεταξύ ησυχίας και γαβγίσματος. Η ησυχία είναι πάντα παρούσα και σου προσφέρει γαλήνη. Το γάβγισμα είναι επίσης πάντα παρόν και μπορεί να σε τρελάνει. Και τα δύο είναι εκεί, αλλά η προσοχή σου και η ικανότητα της σκέψης σου αποφασίζουν τι βιώνεις ανά πάσα στιγμή. Θα ακούσεις το θόρυβο ή την ησυχία; Από σένα εξαρτάται.

*Από το βιβλίο "Μην το σκέφτεσαι... Ζήσε", Ρίτσαρντ Κάρλσον, Εκδ. Καστανιώτη