Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τον εαυτό σου αν γνωρίσεις τι πραγματικά είσαι

Κάποια στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να συμβεί η εξής αλλαγή: να μετατοπιστεί ο εντοπισμός του εαυτού του από το άτομο που μέχρι τώρα γνώριζε (όλα τα χαρακτηριστικά που πίστευε ότι τον καθορίζουν, τα βιώματα, οι αναμνήσεις, οι προσδιορισμοί) σε κάτι το τελείως διαφορετικό.

Η αλλαγή αυτή έγκειται στον αυτοπροσδιορισμό του πλέον όχι ως άτομο ή σύστημα σώματος και νου, αλλά ως Ύπαρξη, που εκφράζεται μέσα από μία της μορφή, και εν προκειμένω, ως ανθρώπινο σώμα. Δεν είναι όμως ο άνθρωπος αυτός που αφυπνίζεται. Η Ουσία (Επίγνωση, Συνειδητότητα, Θεός) είναι που αναγνωρίζει πια τον εαυτό της.

Η μετατόπιση αυτή μπορεί να ερμηνευτεί ως φώτιση ή αφύπνιση. Ωστόσο οι ερμηνείες αυτές δεν ανταποκρίνονται στην Πραγματικότητα. Στην Πραγματικότητα η Ουσία από την οποία αποτελούνται όλα, υλικά και άυλα, είναι αυτή που αναγνωρίζει πια τον εαυτό της ως αυτό που είναι, μέσα από μία της μορφή (ένα ανθρώπινο σώμα). Το ανθρώπινο σώμα δίνει τη δυνατότητα μέσα από τις συνάψεις στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα να αναγνωρίσει την δυνατότητα της επίγνωσης ("εγώ γνωρίζω αυτό, εκείνο, το άλλο"). Και διερευνώντας τη φύση αυτής, να συνειδητοποιήσει πως η επίγνωση δεν είναι χαρακτηριστικό του σώματος ή του ατόμου, αλλά κάτι που ήδη υπάρχει και γίνεται αντιληπτό μέσα από χαρακτηριστικά που διέπουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα.

Όταν λοιπόν συμβαίνει αυτή η αναγνώριση εμφανίζονται και κάποια συμπτώματα, τα οποία αποδιδόμενα στο ανθρώπινο σώμα, περιγράφονται ως φώτιση ή αφύπνιση. Μοιραία, όταν ένα ανθρώπινο σύστημα σώματος και νου κατανοήσει βαθιά και εμπεδώσει βιωματικά την Πραγματικότητα, αλλάζει και ο τρόπος έκφρασής του. Παύει η αναγκαιότητα για ευτυχία, εκπλήρωση επιθυμιών και όλα τα χαρακτηριστικά που διέπουν την αίσθηση ενός ξεχωριστού εαυτού (άγχος, ματαίωση, φόβος κ.λπ), και αντ' αυτών έρχεται η παράδοση στη Ζωή όπως αυτή εκφράζεται κάθε φορά. 

Όταν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως Ζωή και Ύπαρξη, δεν έχεις λόγο να τον αλλάξεις. Είναι τέλειος όπως ακριβώς εκφράζεται κάθε φορά. Μπορεί να εμφανιστεί άγχος, πόνος ή φόβος, αλλά δεν αισθάνεσαι ότι έχεις να κάνεις κάτι για αυτά. Τα αναγνωρίζεις ως Εαυτό σου και αυτά, τα οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ύπαρξης στην ανθρώπινη μορφή. Ακόμα και ο "ψευδής εαυτός" (το άτομο με τα χαρακτηριστικά του) γίνεται πια αντιληπτός ως μια άυλη μορφή της Ουσίας, της Συνειδητότητας ή Επίγνωσης, του Πραγματικού σου Εαυτού.

Ηρώ Παπαδοπούλου
www.aytepignosi.com