Ο φόβος της οικειότητας στις σχέσεις

Στην αλληλοδέσμευση μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε το φόβο της οικειότητας. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο στην αρχή, καθώς μπορεί να φοβόμαστε να έρθουμε πολύ κοντά με κάποιον. Μερικές από τις σκέψεις που δημιουργούν αυτό το φόβο είναι οι εξής:

α. Δεν αξίζω και, αν ο άλλος με γνωρίσει καλά, δεν θα θέλει να είναι μαζί μου.
β. Μπορεί να πληγωθώ, να απορριφθώ ή να προδοθώ.
γ. Ο άλλος μπορεί να με εγκαταλείψει και δεν θα το αντέξω.
δ. Θα χάσω την ελευθερία μου.
ε. Δεν θα μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.

Ένα μέρος της σχέσης αλληλοδέσμευσης είναι να μπορούμε να είμαστε κοντά ενώ είμαστε συγχρόνως ανεξάρτητοι. Λίγοι έχουν καταφέρει να βρουν αυτή την ισορροπία. Μερικοί έχουν κατακτήσει την ικανότητα να έρχονται κοντά, αλλά δυσκολεύονται να είναι ευτυχισμένοι μόνοι τους. Άλλοι μπορεί να το βρίσκουν ευκολότερο να είναι μόνοι τους, αλλά δεν μπορούν να νιώσουν οικειότητα.

Κάποιες συμπεριφορές που μπορεί να εκφράζουν το φόβο να έρθουμε πολύ κοντά με κάποιον μπορεί να είναι:

α. Αποσυρόμαστε στον εαυτό μας και αποφεύγουμε τη βαθιά ή ουσιαστική επαφή με τον άλλον.
β. Κατασκευάζουμε με το νου μας σφάλματα του άλλου, ώστε να δικαιωνόμαστε για το ότι δεν ερχόμαστε κοντά του.
γ. Μουδιάζουμε συναισθηματικά και χάνουμε επαφή με τα συναισθήματά μας.
δ. Αρχίζουμε να διαφωνούμε για να δημιουργήσουμε απόσταση από τον άλλον.
ε. Δημιουργούμε υποσυνείδητα μια αρρώστια που μας εμποδίζει να έρθουμε κοντά.
στ. Ζούμε στο παρελθόν και αποφεύγουμε το παρόν και έτσι την επαφή με τον άλλον.
ζ. Αφήνουμε να μας απορροφήσει η δουλειά, τα χόμπι ή κάποια άλλη δραστηριότητα ώστε να αποφύγουμε τον άλλον.

Οι παραπάνω αντιδράσεις είναι ασυνείδητοι μηχανισμοί αυτοπροστασίας, που δυστυχώς σπάνια μας προστατεύουν και πάντα μας φυλακίζουν σε μια ζωή χωρίς αγάπη και εξέλιξη. Τέτοιου είδους αντιδράσεις είναι ακόμη πιο διαδεδομένες όταν οι άλλοι παίζουν ρόλους, όπως του τρομοκράτη ή του ανακριτή και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και του θύματος ή του απόμακρου.

Αλλά ακριβώς όπως φοβόμαστε να είμαστε πολύ κοντά στον άλλον, φοβόμαστε επίσης να είμαστε πολύ μακριά. Όπως λέμε «μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε». Άρα πότε μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι; Αυτή είναι η φύση της αλληλοεξάρτησης – φόβος να είμαστε κοντά και φόβος να είμαστε χωριστά.

*Από το βιβλίο "Η αγάπη είναι η επιλογή", Ρόμπερτ Νατζέμυ.